Marja Magdalena

Wśród posępnych, jakby zniszczonych pożarem i od wygorzałości płonnych okolic Jerozolimy osłaniająca ją od wschodu góra Oliwna z doliną Cedron stanowiła błogosławiony wyjątek. Spadzisty ukos głębokiego jaru, jako bezpośrednio przytykający do murów, był jeszcze pełen śmiecia i krzykliwej wrzawy ruchliwego miasta, ale za płynącym na dnie kotliny potokiem, który nazywał się Zimowym, gdyż w czas letniej suszy ledwie się sączył, słała się murawa, a o kilka slajań wabi oko zaciszny ogród imieniem Getsemane. Za nim dźwigała się przysłonięta drżącym błękitnawym pyłem wyniosła góra Oliwna, odziana żywą zielenią. [fragment]