Marcelinka i szkolna wycieczka

Piękna obyczajowa ,szkolna, dziecięca książeczka, średniego formatu. Twarda oprawa. Okładka posiada elementy lakierowane. Prześlicznie zilustrowana przez Ewę Poklewską – Koziełło. Jest to już czwarta część o ulubionej bohaterce Marcelince. Napisana przez psycholożkę, psychoterapeutkę. Poświęcona bardzo wrażliwym dzieciom i ich rodzicom. WWO to pojęcie osoby wysoko wrażliwej. To nie jest zaburzenie i nie wymaga ono terapii. Osoby te silniej od innych odczuwają bodźce zewnętrzne i wewnętrzne, bardziej analizują szczegóły i dostrzegają je, intensywniej przetwarzają informacje, cechują się wysoką empatią, nie lubią przebywać w dużym zespole i być w centrum uwagi. Wszystkie te cechy osobowościowe mają konsekwencje w codziennym funkcjonowaniu. Osoby te zmagają się z trudnościami w przystosowaniu do nowych sytuacji, odczuwają silny lęk i stres przed zmianami. Nawet jak zmiany są pozytywne, to potrzebują czasu aby się przystosować. Mają skłonność do silnych więzi emocjonalnych z drugimi osobami. WWO stanowi 15-20 % populacji, czyli co piąta osoba jest wysoko wrażliwą osobą. W ostatnich czasach WWO zyskuje na popularności. Pokolenie moich dziadków, rodziców i moje nie miało o tym bladego pojęcia aż do niedawna. Dobrze ,że teraz nasze dzieci są w dużo lepszej sytuacji. Mamy już za sobą trzy części , w której dobrze poznaliśmy dziewczynkę Marcelinkę z WWO i jej brata Benia. Dla dzieci z WWO potrzeba wyrozumiałości, rozmów, tłumaczenia . Wymaga to o 100% więcej wniknięcia w jego potrzeby. Książeczka składa się z opowiadań z życia Marcelinki na pierwszej wycieczce szkolnej z nocowaniem, na początku II klasy szkoły podstawowej. Wrażliwość dziewczynki styka się z różnymi sytuacjami społecznymi, które wywołują u niej niespotykane dotąd reakcje, wymagające czasem nie lada odwagi jak otwartość na wymianę zdań, obrona pokrzywdzonych i słabszych, opanowanie lęków przed zachowaniem osób o niesztampowych zachowaniach / nauczycielka - pani Aniela/, panowanie nad swymi uczuciami. Dzieci te mierzą się z szeregiem nieprzyjemnych myśli o sobie, w ważnych dla nich sytuacjach. Każde opowiadanie kładzie nacisk na wyodrębnienie cech wrażliwości Marcelinki , jak jej pomóc, jak z nią rozmawiać i postępować. Kolejne części przygód Marcelinki odsłaniają nam różne problemy z WWO. Jest to wskazówka dla każdego rodzica by wyłonić takie jednostki u swoich dzieci i wiedzieć jak należy je traktować, jak z nimi prowadzić rozmowy. A może niejedno z rodziców rozpozna w Marcelince nie tylko swoją córeczkę czy synka, ale właśnie siebie. Historyjki są ciekawie opowiedziane i bardzo zainteresują dzieci, którym się je czyta. Nastrój wycieczkowy, szkoła, zwiedzanie skansenu, nauka poprzez zabawę w piekarni przy wypieku ciasteczek, nocowanie w hotelowym pensjonacie, ognisko, śpiewy przy gitarze, zajęcia terenowe na łące, zwiedzanie skansenu, starego kościoła, tworzenie zielników, poczęstunek w herbarium. Świetne dialogi , humor, całościowo wspaniała książeczka , pomijając już aspekty psychologiczne. Polecam nie tylko dzieciom i rodzicom z WWO raczej wszystkim dzieciom ,żeby wiedziały ,że ich kolega czy koleżanka mogą być właśnie takie. Ważne motto dla wszystkich dzieci. ,, Ludzie nie są naszą własnością. Mogą mieć inne koleżanki, kolegów...Tak po prostu jest. Nie można oczekiwać od swoich przyjaciół ,że będą przyjaźnić się się tylko z tobą’’. Na końcu książki autorka zwraca się świadomie do rodziców, opisuje powyższy problem w bardziej złożonych sytuacjach. Swoimi zaleceniami bardzo im pomaga, jeżeli ktoś mierzy się z podobną trudnością. Pozycja mądra, godna uwagi i polecenia dla szerokiego spektrum czytelniczego. Polecam całą serię o Marcelince!