Mara

W ostanim tomie cyklu zatytułowanym " Mara" małżeństwu Kuźmińskim udało się w wiekszej mierze zachować poziom wcześniejszych wydawnictw, duch i klimat tych powieści, mimo że nieco słabszy, nadal jest wyczuwalny. Mnie osobiście niniejszy tom wchodził najtrudniej,nie to że się męczyłem, po prostu długo nie mogłem się w nią w wgryźć. Nie wiem czy to dlatego że śledztwo prowadzone przez duet Serafin- Strzygoń przez bardzo długi czas praktycznie stało w miejscu i kręciło się w kółko, czy przez to,że mimo wszystko " Mara " odstaje jednak trochę od poziomu wcześniejszych części cyklu i zwyczajnie brakuje jej nieco powera. Tym razem Kuźmińscy skupili się na bardzo przykrym ,drażliwym i mocno niewygodnym temacie polowań na Żydów w czasie II wojny światowej. Świetnie uchwycili całą gamę ludzkich charakterów, to że potrafimy wznieść się na wyżyny człowieczeństwa i pomagać ludziom tępionym i sciganym tylko za to ,że mieli to nieszczęście urodzić się Żydem, jak również na tym że niestety potrafimy być bezduszni,małostkowi i pazerni w obliczu czyjegoś nieszczęścia, dla zysku,władzy, czy żeby choć na chwilę poprawić swój byt licząc na przychylność okupanta. W moim mniemaniu powieść jest trochę słabsza niż pozostałe części, w dodatku z coraz bardziej irytującą główną bohaterką, nie zmienia to faktu, że to nadal naprawdę dobra literatura. Polecam!!!