Zespół wybitnych polskich indologów podjął się przetłumaczenia na język polski Mahabharaty(poczynając od Ksiąg bitewnych realizowanego w ramach grantu Narodowego Programu na Rzecz Humanistyki Uniwersalia 2.2, no. 22H/16/0357/84 (2017–2023),jednego z dwóch głównych hinduistycznych poematów epickich, znajdujący się w kategorii smryti i należący do głównych dzieł literatury indyjskiej. Mahabharata, czyli „Wielka opowieść o rodzie Bharatów”, to sanskrycki epos, którego proces kompozycji datuje się zazwyczaj na okres od IV w. p.n.e. do IV w. n.e. Bez Mahabharaty nie byłoby kultury indyjskiej w znanej nam postaci. Wątki oraz motywy wywodzące się z eposu wykorzystywane były w klasycznej sanskryckiej literaturze i sztuce, a dzisiaj są tematem wieloodcinkowych seriali. Głównym wątkiem Mahabharaty są dzieje dwóch spokrewnionych ze sobą rodów – Pandawów i Kaurawów – oraz ich nieustanna rywalizacja. To opowieść o żądzy władzy i o jej rewersie, czyli upokorzeniu domagającym się odwetu. To opowieść o rozkręcającej się spirali przemocy i zemsty. „Księgi 10 i 11 Mahabharaty (MahŻabhŻarata, MBh) odgrywają szczególną rolę w narracji epickiej ogromnego w swoich rozmiarach, wielowarstwowego i wielowymiarowego eposu. Stanowią coś w rodzaju punktu zwrotnego pomiędzy wojną i pokojem, opisując okres przejścia od działań militarnych podczas wielkiej 18-dniowej bitwy do ustanowienia nowego panowania i nowego ładu w królestwie Kaurawów1. Przejście to ma z jednej strony niezwykle dramatyczne i okrutne oblicze, z drugiej elegijne, pełne smutku i żałoby. Akcja księgi 10 Mahabharaty rozgrywa się zaraz po zakończeniu działań wojennych na Polu Kuru (Kuruks. etra),opisanych w księgach 6–9. To, co następuje później, po wielkiej bitwie i opisane jest w kolejnych księgach, stanowi konsekwencję i następstwo wydarzeń z centralnych ksiąg bitewnych. Bezpośrednie następstwo bitwy opisują dwie relatywnie krótkie księgi, których komentowane tłumaczenie jest treścią niniejszego tomu i których bliskość tematyczna z poprzedzającymi księgami pozwala także, choćby nieformalnie, zaliczyć je do ksiąg bitewnych eposu, albo tzw. ksiąg Kurukszetry. To właśnie księga dziesiąta – „Księga o ataku na śpiących” (Sauptikaparvan) i jedenasta – „Księga kobiet” (StrŻıparvan). Treścią tej ostatniej są przede wszystkim opisy lamentów (nie tylko zresztą kobiecych) nad poległymi w bitwie bohaterami, opisy samych bohaterów leżących na polu bitwy oraz uroczystości pogrzebowych im poświęconych.
Klimat książki
monumentalne i tragiczne studium skutków wojny, łączące brutalność starcia z elegijnym smutkiem kobiet.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- Rozbudowany świat
- Wyraziste postacie
- wolne tempo
Tropy
- tragizm
- cykl przemocy
- lamentacja
- konsekwencje wojny
Trudne tematy: przemoc, śmierć, okrucieństwo
Szczegóły
- Data wydania
- 9 października 2025
- Liczba stron
- 264 str.
- Wydawnictwo
- Elipsa
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- religia
- ISBN
- 9788380175266
Inne książki autora
(4)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Mahabharata. Księga o ataku na śpiących; Księga kobiet" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.