Łyski liczą do trzech

Za górami, za lasami albo na naszym podwórku, mieszka inność. Za granicą wschodnią i zachodnią, albo tuż za miedzą, inność jest dramatem. Koszmarem, tragedią, piętnem. "Łyski liczą do trzech", dalej nie umieją, nie chcą, nawet nie powinny, bo jeszcze się zorientują i jakaś tragedię wyliczą. Byli sobie Czeszka, Amerykanin i Caaakanka. Młodzi, 'nieśmiertelni', zbuntowani, pędzący za muzyką na festyn. Będzie gwarno, będzie folkowo i rockowo i będzie Przyjaźń Czesko-Caaakańska. Do czasu gdy padnie strzał, zginie dziecko a niewygodna prawda odleci helikopterem do sanatorium, daleko od mediów. I wtedy ten American boy co naczytał się o słowiańszczyźnie, ta jedna Polka krnąbrna i pełna odrazy do władzy i Caaaczka co trzecim okiem czar może rzucić, usłyszą i powiedzą innym. Wśród wielodzietnych jednego nie szkoda. Wszak to złodziej, ćpun i na zatracenie tylko znajomość z takim. Ciemna skóra to cygański miot. Oko wszechwiedzące to z głupoty wyziera. "Gonić ich jak psy po wsi, przepędzać, wyrzucać, spisywać, legitymować." Dziecko nie żyje a policjant leczy sumienie steretypami. A lawa wrze... I wrze... Rewolucja według Olgi Hund to konkrety i nierzeczywistość. Ludzki ból i wyjęte z fantazji postacie. Uderza pięścią w stół i mówi dość, łagodnie prowadzi od układności do buntu, bawi się językiem od szeptu po krzyk. To nie jest powieść o Czechach, a Caaakanom możemy nadać dowolne miano. Inność to nie skaza i nie powód do kulenia się, do chowania dumy ze swoich korzeni pod brzęczącymi ozdobami i odpustowymi falbanami. Olga Hund wieszczy dzień, w którym zaśpiewa dziecięcy chór i stanie się równość. Wywalczona. Bądźcie czujni... "Dźwięki odbijających się o siebie ozdób, mruczenie dzieci, krzyki kobiet, brzęk ogniw (...) brzmiał nie jak pieśni Jacka Kaczmarskiego czy Karela Kryla, ale jak pisk wściekłych łysek, które jakoś się policzyły dobrze i wiedzą, że jednej im brakuje. Niebezpiecznie." Doskonała książka. Polecam. Pani_Ka Czyta Dziękuję Wydawnictwu Czarne