Lalka i perła

Te najgrubsze dzieła Olgi Tokarczuk ciągle jeszcze przede mną. Żeby jednak posmakować jej twórczości, przeczytałam esej na temat "Lalki B. Prusa. Każdy czytając ma własne przemyślenia na temat lektury. Tu noblistka podzieliła się swoją interpretacją. Analiza dotyczy głównie postaci Wokulskiego, ale także Izabeli Łęckiej i Rzeckiego. Autorka w swoich rozmyślaniach sporo powołuje się na filozofię, szczególnie Junga. To bardzo skondensowana proza. Niełatwa i wymagająca skupienia. Doceniam piękny język i głęboką wiedzę pisarki, jej erudycję i znajomość psychologii i filozofii. Widać tu jej fascynację światem duchowym i metafizyką. Odkrywa świat "Lalki" na nowo, po swojemu, subiektywnie i głęboko w niego wchodzi. Chyba wypadałoby wrócić do tej lektury sprzed lat i przyjrzeć się "Lalce" ponownie.