Laleczka

Powieść ta uwiedzie Czytelnika powoli i elegancko, tak, że nie będzie się niczego spodziewał. Ot, historia młodej kobiety u progu kariery prawniczej, z jakąś przeszłością i nieciekawymi relacjami rodzinnymi. Uważaj! Nie daj się zwieść- to wszystko tylko pozory. Ta książka powoli omota Cię, wciągnie, zawiruje Tobą o 180° i wypluje na koniec po to, byś mógł stwierdzić "to się dopiero nazywa suspens!". Główna bohaterka- Amanda, to osoba pozornie nieskomplikowana, skupiona na sobie i na początku nie budziła mojej sympatii. Jednak nawet nie zauważyłam kiedy polubiłam tę postać, a nawet trochę się z nią utożsamiałam (choć właściwie ciężko mi powiedzieć dlaczego). Inne postaci kobiece (męskie także, ale to kobiety tutaj są bohaterkami pierwszego planu) są także świetnie skonstruowane. Nie zdradzę jednak niuansów- nie mogłabym. Tempo książki jest nierówne- zaczyna się spokojnie, by nie powiedzieć że zbyt powoli, jednak żeby móc mieć pogląd na historię Amandy, trzeba przeczytać pierwsze 50 czy nawet 100 stron- później już ciężko jest odłożyć książkę nawet na chwilę (ja zarwałam dla niej dwie noce). Nie będzie to spoiler, jeśli napiszę, że właściwą akcja zaczyna się w chwili przyjazdu Amandy do Kanady, z której pochodzi- dowiaduje się, że jej matka zabiła mężczyznę. Gwen, matka Amandy, uparcie odmawia jakiegokolwiek wytłumaczenia tego, co zrobiła. Córka nie wierzy w wersję matki- zaczyna prowadzić własne "śledztwo". Nawet nie przypuszcza, jaką zmowę milczenia poruszy, by odkryć coś, o czym Czytelnik dowie się dopiero w scenie kulminacyjnej. Dodatkowego smaczku dodaje tutaj pojawienie się pierwszego męża głównej bohaterki- Bena, który jest adwokatem jej matki. Czy stare uczucia mają szansę się odrodzić? Polecam! Jest to książka która zadowoli zarówno miłośników dobrych kryminałów, jak też- tych, dla których wątek kryminalny będzie tylko dodatkiem do historii pewnej kobiety i jej matki. Jeżeli pozostałe powieści Joy Fielding są tak samo dobre, Autorka dołączy do grona moich ulubionych pisarzy. Warto dodać może, że styl pisania Pani Fielding bardzo przypadł mi do gustu- dobrze skonstruowane zdania i umiejętność utrzymania napięcia to zalety, którymi nie każdy pisarz może się poszczycić. Cieszę się że mam więcej powieści tej Autorki.