Kwiaty Belladonny

Rewelacyjna powieść obyczajowa, której akcja rozpoczyna się w 1868 roku w Warszawie, stolicy Królestwa Polskiego będącego częścią imperium rosyjskiego, gdzie na świat przychodzą bliźniaki Flora i Florek. Ich matką jest Adrianna, kobieta która próbuje uciec od przemocy brutalnego męża, bogatego ziemianina. Niezwykle wciągająca lektura, w jej historycznych ramach autorka odmalowała w rzetelny i drobiazgowo dopracowany sposób obraz życia bohaterów wpleciony w realia epoki. Świetnie wykreowani bohaterowie, spora dawka wiedzy o roślinach, pozyskiwaniu z nich lekarstw, ale też substancji trujących, odczynników chemicznych. Powieść jest historycznym dramatem obyczajowym z elementami romansu poruszającym nadal aktualny problem przemocy domowej, braku zrozumienia i brutalności w związku małżeńskim. Czy ucieczka jest jedynym wyjściem z sytuacji? Główna bohaterka Adrianna, to córka profesora chemii Uniwersytetu Warszawskiego w czasach zaboru carskiego, która kontynuuje jego prace badawcze. To kobieta niezwykle inteligentna, posiadająca imponującą wiedzę z wielu dziedzin naukowych, w tym o ziołolecznictwie, którą potrafi skutecznie wykorzystać. Jednocześnie to kobieta silna, świadoma swych wartości i stanowcza. Autorka w bardzo realistyczny sposób przenosi czytelników w świat ziemiańskich dworków, nie jest to jednak idylliczna sielanka lecz rodzinne dramaty, intrygi, ucieczka ofiary i okrutny pościg ziemianina Witolda porównywalny do polowania. Wspaniała lektura, niezwykle ciekawa, wciągająca z każdą stroną książki, pełna życiowych dramatów, niezwykle emocjonalna.