Kurhanek Maryli

Niektóre kobiety potrafią latami tkwić w toksycznym związku. Są świadome, że żyją w destruktywnej relacji, w której jest więcej nienawiści niż miłości, jednak nie potrafią jej przerwać, nie szukają nawet pomocy. Przemoc w związku dwojga ludzi może być nie tylko fizyczna, ale i psychiczna, która nie pozostawia widocznych śladów. Niestety rany zadane słowem goją się długo i pozostawiają mnóstwo blizn na sercu. W dodatku ofiara często nie widzi u partnera żadnych nadużyć. Często wini siebie za jego wybuchy złości, czy pretensje. Marta została sierotą w wieku 3 lat. Osieroconą dziewczynką zajęła się babcia Rozalia, mieszkająca we wsi Marcice niedaleko Piotrkowa Trybunalskiego. W wieku 17-tu lat nastolatka podjęła pierwszą samodzielną, niestety nie do końca dobrą i odpowiedzialną decyzję. Uciekła z domu. Po burzliwych przeżyciach w końcu znalazła wymarzonego księcia z bajki, pana doktora kardiologa, Piotra. Mężczyzna obiecał zaopiekować się nią, pokazać na czym polega wspaniałe, przykładne rodzinne życie. Czy aby na pewno? Chciał jedynie, aby Marta była dobrą żoną, ale czy dobra żona, to taka która spełnia wszystkie zachcianki męża, poniżając się, unikając sytuacji, które rozzłościłyby męża, unikając kontaktów z innymi ludźmi, tłamsząc w sobie wszystkie odczucia i uczucia? „Kurhanek Maryli” to trzecia powieść napisana przez Ewę Bauer, ale dla mnie było to drugie spotkanie z twórczością tej autorki. Książka porusza trudny temat. Jakże często w dzisiejszych czasach spotykamy się na co dzień z przemocą psychiczną w rodzinach i jak rzadko mówimy o tym, jak mało staramy się pomóc takim osobom. Dodatkowo powieść jest intrygująca, bo jak sama autorka pisze w Podziękowaniach, zawarła w niej troszkę osobistych wspomnień. Oprócz problemu przemocy Pani Ewa opisuje wieś polską pełną przesądów i zabobonów, których myślę, że niestety i w mieście nie brakuje, i w które nie wiem czemu, ale uparcie wierzymy. Wiele z nich może pozostawić w psychice dziecka trwałą traumę, tak jak to było w przypadku małej Marty, kiedy na siłę kazano jej trwać cały dzień przy otwartych trumnach, w których leżeli jej zmarli rodzice. W ten sposób niby oddawano cześć zmarłym, żeby nie ściągnąć na siebie i rodzinę jakiegoś nieszczęścia . Pani Ewa wspaniale ukazuje postawę wielu ludzi, wśród których najważniejsza była gra pozorów.Trzeba było trzymać fason, żeby tylko za wszelką cenę nie być najgorszym. Mieć najlepszy samochód, dom, żonę, dziecko, oczywiście żona musiała być wykształcona i pochodzić z miasta, bo wiejskie pochodzenie było obciachem. Bardzo podoba mi się również wpleciony w powieść wątek dotyczący wiary w Boga . Tutaj znaczącą rolę odegrał ksiądz Dominik, jak i babca Rozalia kochająca, przebaczająca, często modląca się za swoją wnuczkę. Brawo! Niewielu pisarzy ma odwagę ukazać w powieści Boga jako Tego, do Kogo możemy przyjść zarówno w radosnych jak i ciężkich,trudnych chwilach, nawet po wielu latach, w których uważaliśmy że Go nie ma, albo że nie interesował się nami. „Kurhanek Maryli” to wspaniała, wielowątkowa powieść ukazująca morze problemów, z którymi boryka się dużo ludzi, którzy są wiele razy tuż obok. Jakże namacalne są to problemy a często niestety nie zauważane przez nas.