Za nasze winy

Książka stanowi pierwszą część sagi rodzinnej Ewy Bauer „Tułacze życie”. Autorka zabiera nas w podróż do drugiej połowy XVIII wieku, do Galicji i Lodomerii. Bohaterami sagi jest rodzina Neubinerów. Opowieść zaczyna się od pracującego w kopalni Ludwiga, który zabiera żonę Laurę w podróż po lepsze życie. Dalej mamy historię ich syna Josehpa, który osiada z rodziną w niewielkiej osadzie w Łanach. Tam remontuje stary młyn, który ma zapewnić rodzinie stabilniejsze i spokojniejsze życie. Joseph miał czterech synów, jednak schedę po ojcu i prowadzenie młyna przejął Augustin, który sam miał ośmioro dzieci. W książce mamy obraz rodziny w czasach niełatwych, w których nieobce są zarazy i głód. W rodzinach rodzi się dużo dzieci, jednak śmiertelność noworodków jest wysoka, to samo dotyczy śmiertelności kobiet w połogu. Mężczyźni, jako żywiciele rodzin pracują ciężko od rana do wieczora. Mężczyźni są również głowami rodzin, których woli podporządkowuje się nie tylko żona, lecz również dzieci. Żadna córka nie mogła wyjść za mąż za swego oblubieńca bez zgody ojca, co teraz wydaje się nie do pomyślenia. Czytając książkę przez moment możemy podejrzeć życie w tamtych latach i przenieść się w czasie. Jednocześnie akcja toczy się w miarę szybko więc nie ma co przyzwyczajać się do kolejnych postaci, bo tych w opowieści jest sporo. Ogólnie czekam na kolejną cześć książki, gdyż jestem ciekawa dalszych losów rodziny.