Krzywo jedzie, kto ucieka. Ucieczki w czasach romantyków
Krzywo jedzie, kto ucieka. Ucieczki w czasach romantyków
Dlaczego „ucieczki”? Odpowiedź na to pytanie jest złożona, i udziela jej cała książka: zarówno przekrojowa i zarazem głęboka refleksja z elegancją sformułowanego słowa wstępnego, jak i następująca po nim, pieczołowicie ułożona antologia. Jednym z licznych powodów, które wskazuje autor, by wybór przedmiotu – i swoje badawcze poczynania – uzasadnić, jest konstatacja, że światową historię literatury dałoby się przedstawić „jako historię opowieści o ucieczkach”; jak podkreśla Bieńczyk, „temat ucieczki należy, podobnie jak miłość, do zbioru zupełnie podstawowych, a dla czytelnika nierzadko najbardziej atrakcyjnych motywów literackich”. Wydaje się, że choćby ta jedna przesłanka wybór przedmiotu czyni zasadnym – ba, niezbędnym – a potencjalnego czytelnika wprawia w stan najpierw zdumienia – potem podszytego podnieceniem oczekiwania: coś tak oczywistego, że nawet nie zdawaliśmy sobie z tego sprawy, fundamentalny i wszechobecny motyw literacki (i zresztą w każdym znaczeniu) nie doczekał się jeszcze ani próby syntetycznego ujęcia, ani przekrojowej reprezentacji tekstów... Lecz wreszcie – mamy to. Bowiem – powiedzmy to już teraz – książka Marka Bieńczyka kładzie podwaliny pod literaturoznawczą „fugologię”. (fragment recenzji wydawniczej Andrzeja Kotlińskiego) „Ucieczkowe imaginarium”, jakie wyłania się z tekstów Mickiewicza, Antoniego Malczewskiego, Stendhala czy Wiktora Hugo lub też ze wspomnień żołnierskich, a nawet z oschłych i zwięzłych notatek z dzienników urzędowych, w świetle skrupulatnych spostrzeżeń Autora Słowa wstępnego, nie ukazuje jedynie romantycznego pragnienia, ugruntowanego przez Historię czy ducha epoki. W romantycznych tekstach, jak w Marii Malczewskiego, gdzie wedle lektury Bieńczyka pragnienie ucieczki „nabiera wymiaru metafizycznego”, figura uciekiniera wyraża ostatecznie kondycję człowieka nowoczesnego – człowieka wrzuconego w szaleńczy pęd modernistycznych przemian i politycznych przeobrażeń, od których chce się salwować ucieczką w jakieś „poza”; przy czym najbardziej radykalną formą tego pragnienia jest chęć wymknięcia się „poza” siebie. (fragment recenzji wydawniczej Ireneusza Gielaty)
Klimat książki
Głęboka, naukowa refleksja nad motywem ucieczki w literaturze romantycznej, łącząca analizę tekstów z filozoficzną interpretacją ludzkiej kondycji.
W skrócie
- Skłania do myślenia
- Odrywa od codzienności
- wolne tempo
Tropy
- ucieczka od rzeczywistości
- poszukiwanie transcendencji
- podróż wewnętrzna
Szczegóły
- Rok wydania
- 2021
- Liczba stron
- 532 str.
- Wydawnictwo
- Instytut Badań Literackich PAN
- Język
- polski
- Format
- papier
- Cykl
- Nowa Biblioteka Romantyczna
- Gatunek
- językoznawstwo, nauka o literaturze
- ISBN
- 9788366898288
Inne książki autora
(64)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Krzywo jedzie, kto ucieka. Ucieczki w czasach romantyków" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.