Kroniki opętanej

Ta opowieść u mnie podzieliła się na 2 części. Pierwsza super wciągająca, nieoczywista. Druga - coraz bardziej monotonna i idąca ścieżką jednostajnie prostoliniową w stronę "nielubienia" instytucji kościoła, a właściwie zboczeń tam panujących. W posłowiu autor pisze, że oparł się troszkę na opowieściach ludzi, ale nie jest to literatura faktu. Do czego się nie mogę przyczepić? Do narracji - jest na dobrym poziomie. Jak dla mnie za dużo już potem było eskalacji podskórnej (nie napiszę "nienawiści", bo to za dużo powiedziane) niechęci i pokazania "prawdziwego" niekiedy oblicza księży. Nie jest to horror. Fikcyjnie rzecz ujmując, jest to historia maltretowanej dziewczyny, ofiary fanatyzmu religijnego.