Kroniki belorskie

Choć Olga Gromyko zazwyczaj w swoich książkach oddaje głos żeńskim narratorkom, to ma szczególny talent do tworzenia fantastycznych bohaterów płci męskiej. Najpierw Len, potem Weres, a teraz Dar. Każdy z nich jest inny, ale wszyscy niesamowici. W tym tomie Weres też pojawia się w paru opowiadaniach (Len też w jednym, ale jako niemowlę, więc tylko ryczy),ale tym razem to Dar mnie powalił. Dość rzec, że nawet gdy przez zaklęcie zamienił się w brzydką babę, i tak faceci się w nim (niej) zakochiwali, taką miał charyzmę ^_^. Opowiadanie z nim (ostatnie i najdłuższe) sprawiło, że daję książce siedem gwiazdek zamiast planowanych wcześniej sześciu. Gdyby pani Gromyko napisała o nim całą powieść, chyba dałabym jej dziewięć gwiazdek i dodała do ulubionych.