Rok szczura. Wędrowniczka

Na ogół staram się nie zaczynać czytania cyklu od drugiego tomu, ale tym razem nie miałam wyboru, bo pierwszy był nie do zdobycia. Trochę mi to przeszkadzało w lekturze, choć nie jakoś bardzo. Moim ulubionym bohaterem został oczywiście Alk. Co prawda nie od razu, jak Len czy Dar z "Kronik Belorskich", ale już po kilkudziesięciu stronach mnie kupił. Dla równowagi znielubiłam Żara (dlatego, że stale darł koty z Alkiem, bo sam w sobie był raczej nijaki). Natomiast Ryska to chyba najgłupsza główna bohaterka, z jaką się kiedykolwiek spotkałam. Na szczęście o Alku było chyba więcej, niż o niej. Na minus muszę zaliczyć książce homofobiczne wstawki. Nie pozwalają mi one dodać autorki do ulubionych pisarzy, na co miałabym ochotę ze względu na to, że umie tworzyć naprawdę fantastycznych bohaterów i ma świetny styl.