Kronika ptaka nakręcacza

Jeśli potrafisz zanurkować bez akwalungu w światach stworzonych przez Dicka. Jeśli dasz radę podróżować wśród pokręconych słów Gaimana. Jeśli jesteś w stanie bez uszczerbku na ciele i umyśle przetrwać zawiłe wywody Kafki. To w tym przypadku, Murakami został skonstruowany właśnie dla Ciebie. Postacią centralną wokół której snuje się leniwie cała opowieść, jest Toru Okada zwyczajny facet, bezrobotny jak wielu innych... ale czy na pewno? Toru dzięki ponadwymiarowej ilości czasu wolnym zwanego, zaczyna dostrzegać wymiary które umykały mu w czasach kiedy jeszcze zwykł być mężczyzną pracującym. Żył przez lata pod jednym dachem z kobietą, kobietą która była jego żoną i zdawać by się mogło że znali się jak łyse konie. Aż tu nagle (przynajmniej dla Toru) Kumiko rozpływa się, zupełnie znika z jego życia. Coraz częściej odzywa się telefon, telefon z głosem nieznajomej w słuchawce. Okada zawiera też co i rusz nowe znajomości jak ta z Maltą Kano. Malta informuje go że jej siostra Kreta, została przed laty zgwałcona przez szwagra Toru - znanego ekonomistę Noboru Watayę... A co potem, potem jest już tylko dziwniej :) Styl autora jest hmmm... specyficzny, sądzę że raczej nie przypadnie do gustu osobom skoncentrowanym na akcji. Pan Haruki snuje z wolna swe dygresyjne historyjki, które niejako mimochodem splatają się ze sobą i jak leniwe strumyczki, budując niesamowity nastrój zdążają do sedna opowieści. Czytając prozę Murakamiego warto poświecić nieco uwagi postaciom drugo i trzecioplanowym, lubią znienacka wychynąć w innych książkach ;) Serdecznie polecam.