Konstelacje

Cyt.: „Chłopaki to dranie, ale łatwo ich przejrzeć. Co myślą dziewczyny, to niezgłębiona tajemnica. Dziewczyny są nie z tego świata.” David Mitchell, „Konstelacje” David Mitchell, Brytyjczyk dwukrotnie nominowany do Nagrody Bookera za powieści „sen_numer_9” i „Atlas chmur” powieść „Konstelacje” zaczął pisać sporo przed wydaniem swoich najgłośniejszych książek. Początkowo w formie szkicu, mającego być niejako „wprawką” do poważnego pisania, o chłopcu mającym problemy z wymową i korzystającego z pomocy logopedy, z czasem pomysł ten rozwinął się do powieści. Rok z życia trzynastolatka, mieszkającego w małej miejscowości hrabstwa Worcestershire. Anglia początku lat 80-tych, rządy premier Margaret Thatcher, wojna o Falklandy, początki recesji obejmującej Wyspy Brytyjskie, muzyka lat 80-tych. I na tym tle zwyczajne/niezwyczajne życie chłopca, który próbuje dopasować się do społeczności szkolnej, niezwykle uzdolnionego i wrażliwego. Jak odnaleźć swoje miejsce w życiu, zdobyć akceptację i radzić sobie z odrzuceniem. Dojrzewanie, fascynacja płcią. Wybory, których musimy dokonać i które będą miały wpływ na nasze życie i za które poniesiemy odpowiedzialność. Miejscami zabawna opowieść o poważnych problemach. Znakomita, niemal poetycka historia. Świetnie opowiedziana, miejscami niemal na pograniczu jawy i snu i jednocześnie pełna niedopowiedzeń. Zmusza do namysłu, rozśmiesza, wzrusza. Polecam.