Kobieta, którą kochał

„Jeśli nie czytasz tego listu pięćdziesiąt , sześćdziesiąt lat od tej chwili, to całkiem możliwe, że nie żyję. Prawdopodobnie zostałam zamordowana”. Libby wiedzie spokojne życie u boku męża, prawnika Jack’a. Wszystko zdaje się układać, do czasu feralnego dnia, kiedy kobieta ulega wypadkowi. Tego dnia dowiedziała się prawdy, tego dnia jej mąż powiedział dlaczego wciąż nie może zapomnieć o swojej nieżyjącej żonie Eve. Libby zaczyna mieć obsesję na punkcie Eve, próbując dowiedzieć się czegoś na temat dawnej ukochanej Jack’a, odkrywa jej pamiętnik, a w nim mroczne sekrety, które mogą zmienić jej życie na zawsze. Byłam sceptycznie nastawiona do tej książki. Myślałam, że to jakieś kolejne romansidło z przesytem erotycznych opisów, gdzie będzie mnie mdliło. Na szczęście się pomyliłam. Autorka porusza temat chorobliwej zazdrości, przeradzającej się w obsesję. Ciężko jest rywalizować ze zmarłą. Trudno porównywać się do osoby, której nie znasz, a jest wystawiana na piedestał. Pisarka nie szczędziła nam myśli bohaterów, dzięki temu możemy dowiedzieć się, co odczuwali. Dorothy Koomson stworzyła bohaterów z krwi i kości, ze swoimi wadami, demonami i ułomnościami, którym jednak nie brakowało empatii. Ciężko jest nie wciągnąć się w tę skomplikowaną historię młodego małżeństwa, chociaż jednak niestety jak dla mnie przewidywalnej. Łakomym kąskiem są pamiętniki zmarłej żony Jack’a. My również podobnie jak Libby, możemy uczestniczyć w jakiejś małej cząstce w życiu Eve. Dowiadujemy się jakie piekło przechodziła w danej sytuacji, współczujemy jej, gardzimy, nie rozumiemy, utożsamiamy się. Pisarka daje nam lekcję życia, że śmierć nie zawsze jest zamknięciem rozdziału w życiu. Czasem to za mało, tym bardziej, jeśli nie miało się okazji z kimś pożegnać. Mądra powieść, która porusza i wzbudza zainteresowanie. Niech Was nie zmyli tytuł, gdyż z pewnością to nie jest kolejne romansidło z czczą paplaniną bohaterów jak z okładek magazynów.