Kobiece gadanie

Jakiś czas temu miałam przyjemność przeczytać rozmowy Beaty Biały z 16 mężczyznami zebrane w „Męskim gadaniu”. Obecnie jestem po kolejnej „przegadanej” książce autorki – czyli „Kobiecym gadaniu”. Publikacja ta oparta jest na regułach podobnych do „męskiego” wydania – 16 rozmówczyń, trudne tematy zarzucane przez autorkę, każda rozmowa tocząca się wokół odrębnego, dla każdej z zaproszonej na pogaduchy pań słowa – klucza, przykładowo: spokój, lęk, radość, ulga, empatia... Bohaterkami „Kobiecego gadania” są: Katarzyna Bosacka, Natalia Bukowiecka, Anna Cieślak, Ewa Farna, Marianna Gierszewska, Joanna Koroniewska, Alicja Majewska, Katarzyna Miller, Irena Santor, Anna Seniuk, Danuta Stenka, Bogna Sworowska, Ewa Wachowicz, Dorota Wellman, Agnieszka Więdłocha, Marieta Żukowska. „Kobiece gadanie” to ponad 400 stron kobiecych pytań i wyczerpujących odpowiedzi na nie, a w zasadzie pełnych wypowiedzi na dany temat. Nie są to błahe ploteczki, o modzie, urodzie, czy pogodzie... Każda z rozmów była bardzo wartościowa, treściwa, jakby jej bohaterki chciały podzielić się z czytelnikami swoimi doświadczeniami życiowymi, wnioskami wyciągniętymi z ich własnych sukcesów i porażek. Rozmówczynie odsłoniły przy tym nieco ze swojej prywatności, a także przeszłości i marzeń na przyszły czas. Odpowiedzi na zadane przez autorkę pytania cechuje nieśpieszność, głębia wypowiedzi, samoświadomość zaproszonych do rozmowy pań. Choć wszystkie wypowiedzi przeczytałam z dużym zainteresowaniem, niektóre z nich nieco mocniej zapisały się w moim sercu. Do takich należy wypowiedź Katarzyny Bosackiej o traumie związanej z rozpadem jej małżeństwa. Marianna Gierszewska zaimponowała mi akceptacją swojego ciała. Dużo wzruszeń wywołały u mnie odpowiedzi Joanny Koroniewskiej dotyczące konieczności szybkiego wejścia w dorosłe życie oraz determinacji w dążeniu do celu. Katarzyna Miller przekonała mnie, że każdy ma prawo do okazywania złości. Ewa Wachowicz pięknie opowiadała o swoim rodzinnym domu, wartościach, które z niego wyniosła. Dorota Wellman, opierając się na przykładach z własnego życia, podpowiadała czytelnikom, że największą odwagą jest bycie sobą. Większość rozmówczyń Beaty Biały to kobiety w wieku dojrzałym lub senioralnym, zapewne dlatego dużo miejsca w rozmowach poświęcono przemijaniu, starzeniu się – czyli tematom trudnym, szczególnie dla kobiet. Jednak wypowiadające się w tym temacie panie, stwierdziły, że akceptują upływ czasu, przemijającą młodzieńczą urodę, zachodzące zmiany przyjmują ze spokojem. Doceniają swoją dojrzałość, wolność od obowiązków związanych z opieką nad małymi dziećmi i wynikającej z niej odpowiedzialności. Cieszą się, że już nie muszą, a jedynie mogą. Za mną i Męskie gadanie” i „Kobiece gadanie”. A więc mam możliwość porównania wypowiedzi rozmówców obojga płci. Doszłam do pewnych spostrzeżeń dotyczących otwarcia się przed autorką kobiecych i męskich bohaterów tych publikacji, a co za tym idzie, przed czytelnikami. Nie chciałabym tu generalizować, ponieważ każda z rozmów była wyjątkowa i bardzo osobista, ale z większym zainteresowaniem wczytywałam się w męskie zwierzenia. Wydały mi się bardziej spontaniczne, zdarzało się, że wypowiedzi panów mnie zaskakiwały, odsłaniały nieznane mi do tej pory oblicza rozmówców. Odpowiedzi kobiet w „Kobiecym gadaniu” były, moim zdaniem, bardziej przemyślane, zachowawcze i dyskretne. Chciałabym podkreślić wysoką jakość wydania książki, której atutem są ponadto zdjęcia 16 rozmówczyń. Ich autorem jest syn autorki – Wojciech Biały. 28 października ukazać ma się kolejna seria rozmów przeprowadzanych przez Beatę Biały, tym razem autorka „do odpowiedzi” ponownie poprosi 16 znanych mężczyzn. Nie ukrywam, że jestem ich bardzo ciekawa.