Kamienica przy Kruczej

Maria Ulatowska to kolejna polska pisarka, z którą spotykam się po raz pierwszy. Książka ukazuje losy kilku rodzin zamieszkujących warszawską kamienicę przy Kruczej 46. Stylem i nastrojem przypominała mi polski serial "Dom". Powieść wciągnęła mnie i przeczytałam ją bardzo szybko. Historia tych kilku rodzin została ciekawie pokazana i umiejętnie wpleciona w wiele wydarzeń historycznych w Polsce i na świecie, poczynając od czasów poprzedzających rozpoczęcie II wojny światowej, poprzez okupację, Powstanie Warszawskie, czasy PRL-u i stopniowe przemiany po roku 1989. Autorka z wyczuciem odmalowała wielowarstwowość, wielokulturowość i symbiozę mieszkańców przedwojennej kamienicy, gdzie dominowała życzliwość i chęć pomocy. Jedyne do czego mogę się przyczepić to styl pisania tak prosty, że czasami aż infantylny. Nie wiem czy to było zamiarem autorki, by o prostych ludziach pisać w sposób prosty i potoczny, ale za to obniżam ocenę o jedną gwiazdkę. Dla wielbicielek prostych w przekazie powieści obyczajowych na jeden wieczór w sam raz. Nie będzie to jednak moja ulubiona pisarka.