Taki krótki urlop

Trójmiejskie słońce, spontaniczny urlop, zakochani kardiolodzy, rybka, las i plaża - bardziej uroczej bazy pod opowieść próżno szukać. Do tego wątek kryminał z miłością w tle i spora szczypta bystrego humoru. Czytać nie odkładać, żyć nie umierać! Tyle, że... niekoniecznie. Jutrzejsza premiera od @wydawnictwofilia okładką i pierwszymi rozdziałami woła o więcej śmiechu niż przejęcia. Nawet gdy pojawia się trup jest lekko, wartko i strony same uciekają. Ale wyłaniający się temat i splot wydarzeń, które wrzucają parę warszawskich kardiologów w coraz bardziej kuriozalne rozgrywki, krok po kroku ścierają uśmiech z twarzy. Bo choć trójmiejski cappo di tutti capo zapewne naczytał się za dużo "Ojca Chrzestnego" a pojawiające się postacie opisane są przez parę autorów iście zawadiacko, to znikający ludzie, pomyłki wiodące do ciemnych piwnic i groźby śmierci nie pozwalają na beztroskę. To miał być uroczy urlop nad Bałtykiem a jędzowata gospodyni miała zniknąć ze wspomnień już kolejnego ranka. Ale pomimo, że przypadków ponoć nie ma, to niewłaściwy czas i miejsce mogą spowodować lawinę, spod której ani prawda ani sprytne kłamstwo nie mogą uwolnić bohaterów. Mafia ma inną prawdę i daleko jej do potulnego przyjmowania wyjaśnień, bliżej zaś do gróźb, obciętych palców i "znikania" niewygodnych ludzi. Takich jak dziennikarz, który za bardzo się interesuje i turyści, których ścieżki połączą się na szczęście lub nieszczęście z owym dziennikarzem i parą złodziejaszków. Lokale-przykrywki, gangsterzy udający ABW, niewinnie wyglądający łowcy, układy na linii mafia-władza, tudzież policja - wszystko to skutecznie zamieni "Taki krótki urlop" nie tylko z komedii w thriller ale i wywoła walkę o przerwanie. Trzeba przyznać, że Państwo Ulatowska i Skowroński doskonale umieją napędzać tempo akcji i utrzymywać napięcie na najwyższym poziomie. Umieją też bawić w chwilach oddechu i zaciekawiać tym, co opowiedziane w długich fragmentach prezentowania życia rodzinnego (rodzina i Rodzina są, jak wiadomo, najważniejsze) zarówno pozytywnych jak i bardzo mrocznych bohaterów. Jakieś minusy? Otóż jest jeden. Niestety dość łatwo nabrać podejrzeń co do tego kto kręci. Prosto też domyślić się przyczyn takiego a nie innego działania mafii. Aleee... Ale ciągle czeka nas poszukiwanie miejsca, jakie wyznaczyła sobie czarna owca w stadzie i mnóstwo przyjemności z czytania rewelacyjnie skonstruowanych scen. Bo w tej książce nawet przeczytanie zakończenia na początku nie odebrałoby wrażenia obcowania z niesamowitymi ciekawostkami (muszę koniecznie zobaczyć pomnik Niczego!),radości z podążania za znakomicie skrojonymi bohaterami i polszczyzną, że palce lizać. Taka to Moi Mili dość gruba, nieco przewidywalna ale przeurocza zupa z trupa, pomyłek, psa, mafii, grzechów samorozgrzeszonych, polsko-niemieckich układzików, znikania turystów, dziennikarskich machlojek, studenckich znajomości, wielkich pieniędzy i znakomitego stylu. Prosto z sieci, rzecz jasna. Czytać? Czytać! Ja jestem pod wrażeniem i na pewno sięgnę jeszcze niejeden raz po książki spod pióra tego duetu autorskiego. Pani_Ka Czyta Dziękuję Wydawnictwu Filia za znakomitą zabawę i nowe odkrycie.