Języki węży

Wellington, gdy nie był jeszcze księciem Wellingtonem, niejako obiecał dość zawoalowanie ułaskawienie Laurence'a, gdy ten wykona zlecone zadania wojenne. Jak się można jednak było po politykierach spodziewać, nie można im wierzyć. Zdegradowanemu Laurence'owi "wspaniałomyślnie" zamieniają karę śmierci na dożywotnie zesłanie do kolonii w Nowej Południowej Walii (Australia). Admirał Roland myśli o założeniu tam placówki Korpusu, więc wysyła z nimi trzy smocze jaja oraz trochę awiatorów. Wszystko (łącznie z jajami) to jakieś "odrzuty" - mierni lub niewygodni ludzie i raczej zbędne jaja, jak to niewymiernie małe z krzyżówki dwóch gatunków wielkich smoków. Po miesiącach na morzu przybywają do Sidney, gdzie panuje rozpasania i pijaństwo, a do tego wygnano gubernatora. W tym tomie brak fragmentów jakichkolwiek dzieł, do których nas już pani Novik zdążyła przyzwyczaić. Za to na początku mamy mapę Australii i krótką notatkę jednego z załogi Temeraire'a, który zapewne zostanie naukowcem czy też podróżnikiem.