Jestem legendą

Do przeczytania powieści Richarda Mathesona pt. „Jestem legendą” skłonił mnie film pod tym samym tytułem z Willem Smithem w głównej roli. Już pierwsze stronice uświadomiły mi, że rozbieżności między filmem a książką są duże, nie zdawałem sobie jednak sprawy, że są aż tak duże, niestety na niekorzyść książki, która, choć nieźle napisana, to mimo wszystko nieco rozczarowuje. Główny bohater nie tylko, że nie dorasta do pięt wirusologowi armii Stanów Zjednoczonych, podpułkownikowi Robertowi Nevillowi (Will Smith),ale okazuje się zapijaczonym chutliwym przeciętniakiem z ulicy, w którym niewielu byłoby w stanie dopatrzyć się zbawcy gatunku ludzkiego i przyszłego wynalazcy leku na straszliwą chorobę, która dotknęła ludzkość. Prawdopodobnie zupełnie inaczej będziemy odbierać powyższą książkę, jeśli wymażemy z pamięci film i przestaniemy porównywać bohaterów, oraz poważne różnice w fabule między oboma dziełami- najlepiej, gdy byśmy nie oglądali filmu, wtedy książka może ukazać się w innym bardziej akceptowalnym świetle. Prawdę powiedziawszy książka, choć jej treść pozostawia pewien niedosyt i obarczona jest wieloma niedociągnięciami, mimo wszystko warta jest przeczytania. Konstrukcja i sama narracja prowadzona jest bez zarzutu, czyta się dobrze, dziełko do najtrudniejszych nie należy, nie wyniesiemy z niego jakichś nauk na przyszłość i sentencji z niego również cytować nie będziemy -ot lekka literatura rozrywkowa bez większego przesłania, ale napisana dość sprawnie i trzymająca w napięciu. Polecam.