Jesień

Spodziewałam się, że będzie trochę bardziej poetycko, a jest trochę przyziemnie. Co oczywiście książki nie przekreśla, ale sprawia, że treści ulotne, opisujące zachwyt nad drobnymi, cennymi momentami codzienności, mieszają się ze zbyt skrupulatnymi (wręcz encyklopedycznymi) opisami aspektów fizycznych człowieka, o wątpliwym walorze estetycznym. Czy autor zrobił to celowo? Zestawił piękno z opisami odrzucającymi? Skłaniam się ku temu, że tak. Bo mógł. Bo lubi poruszać, bulwersować, wzbudzać emocje. Jednak nawet celowość tego zabiegu nie potrafi mnie do niego przekonać. Gdyby pozostawić tylko nostalgiczne, ulotne momenty, to byłoby coś magicznego. Lubię pióro Knausgarda, jego filozofię, przemyślenia. „Gwiazdę poranną” czytało mi się świetnie! Ale chyba nie sięgnę po kolejne części cyklu „pory roku”. A może zatęsknię, gdy skończą mi się koło lutego książki spod choinki.. Czas pokaże!