Inwazja

Czytało się tak samo świetnie jak poprzednie przygody Shardlake’a, garbatego prawnika z szesnastowiecznego Londynu, choć momentami można wyczuć subtelne przekombinowanie fabuły. Mimo to trudno zarzucić Autorowi brak logiki – wszystkie działania Matthew mają swoje uzasadnienie, choć czasem aż chce się zapytać: po co on to sobie robi? Jak zwykle prowadzi dwie sprawy – jedna jest zlecona przez królową i dotyczy pozornie niegroźnego tematu opieki nad sierotą, druga, którą bierze na siebie sam, skupia się na poszukiwaniach informacji o swojej przyjaciółce przebywającej w zakładzie dla obłąkanych. Obie sprawy mają punkty styczne, a ich kulminacja nastąpi na pokładzie pewnej wyjątkowej karaki o nazwie Mary Rose... Sam Shardlake już gdzieś od trzeciej części zdetronizował w moim rankingu wszystkich detektywów, w których przygodach się zaczytywałam – od Cadfaela po Poirota. Choć wielokrotnie podkreśla, że marzy o spokojnym życiu, jego prawdziwie naturalnym środowiskiem jest jednak poszukiwanie prawdy za wszelką cenę – choć nigdy kosztem człowieczeństwa. Polecam tę część tak samo jak wszystkie poprzednie i zapewne każdą kolejną.