Inspektorium

Przemknęła ta książka przez premierowe posty niczym lekki wietrzyk, a szkoda, bo "Inpektorium" jest czymś znacznie więcej niż kolejną fantastyczną opowiastką o młodzieży i dla młodzieży. To tytuł zbudowany wokół nastoletnich marzeń, różnic psychologicznych, samoakceptacji i odmienności, dla których tło stanowi postapokalistyczna Polska. Zaś przeobrażona postać ludzi jaskrawie obrazuje różnorodne postrzeganie swojej roli w wojnie, która na razie jawi się jako dalekie od realiów, legendarne wyobrażenie. Autor wiedziony doświadczeniem w pracy z wyjątkową młodzieżą, przekłada wiedzę na wykreowane postaci. Klasa, która właśnie opuszcza szkołę i trafia do swego rodzaju ośrodka jest niezwykle różnorodna pod względem fizycznym, psychicznym i rozwojowym. Skutki tej odmienności poznajemy krok po kroku w kolejnych cyklach przygotowań. Wystawienie na ból, rygor i odosobnienie ma konktetny cel. A my zastanawiamy się, czy jest to cel warty ponoszonych strat zdrowotnych i moralnych. Kim są matki, które muszą oddać swoje szesnastoletnie dzieci, jaką rolę społeczną przypisuje się dziewczętom i chłopcom, jak wrażliwość młodego człowieka reaguje na kompletnie nowe, kuriozalne środowisko - to tylko wierzchołek góry pytań, na które wystawia nas Marek Zychla. Opowieść o unikalnej przemianie przecinają listy od matek - poruszające, wzbudzające żal lub gniew, oburzające w podejściu do dzieci lub pełne ogromnej tęsknoty. Zatrzymujemy się przy nich, by dojrzeć, jak bardzo mogą się od siebie różnić członkowie tej samej społeczności, jak odmienna jest ich wiara lub zwątpienie w sens prowadzonych działań. Każde streszczenie fabuły będzie działało na szkodę czytelnika, bo to właśnie zaskoczenie jest głównym atutem książki. Podobnie jak wyraźne zróżnicowanie bohaterów i powolnie odkrywana prawda o świecie rządzonym przez abstrakcyjne dla nas Kule. To świat pozostający w ciągłej walce pomiędzy technologicznie zaawansowanymi miastami i tymi, którzy z jakiegoś powodu otrzymywani są przy życiu na prowincji. Warto wiedzieć, że nic tutaj nie będzie oczywiste, nic nie będzie się zgadzało się z naszym wyobrażeniem powojennej rzeczywistości, a każdy kolejny dzień przyniesie mniej lub bardziej fantazyjne zmiany. Będą łańcuchy, szept albo milczenie, modlitwa lub zwątpienie, będzie młodość bez wyboru. Nie znajdziemy tutaj oklepanych historii rodem z popularnych seriali, bo choć nie odbędzie się bez młodzieńczych uczuć i rodzinnych dramatów, służą one raczej refleksji niż rozwojowi awanturniczej akcji. Niemniej, nie zawiodą się także czytelnicy oczekujący gwałtownych sporów i walki o przywództwo w grupie, ani zwolennicy łapiącej za gardło fizycznej przemocy. Bardzo poruszyła mnie ta książka i przyznam, że już cieszę się na powrót do Poznania z absolutnie wyjątkowej przyszłości. Autor obiecuje ukazanie drugiej strony konfliktu, co z pewnością da nam kolejną szansę na rozwikłanie zagadek i skupienie się na bohaterach, bardzo odmiennie traktowanych i równie odmiennie przystosowujących się do oczekiwań ich opiekunów, matek i nowych przełożonych. Polecam nie tylko fanom fantastyki i postapo, na pewno nie tylko młodszym czytelnikom. To książka bogata, zaskakująca i wzbudzająca skrajne emocje. A graficzne zrobienie robi spore wrażenie. Katarzyna Dziękuję za książkę Autorowi.