Imperium w płomieniach

"(…) jeśli nie masz innego wyboru, da się przeżyć dłużej niż ktokolwiek mógłby się spodziewać". Pierwszy tom planowanej trylogii osadzonej w konwencji space opera, pozostawił mnie z wieloma znakami zapytania. Cieszę się więc, że kontynuacja pojawiła się rok później. Znowu bowiem mogłam przenieść się na kilka godzin do alternatywnego świata, jaki może zapewnić jedynie powieść osadzona w nurcie science-fiction. John Scalzi to amerykański pisarz, absolwent University of Chicago. Jest laureatem Nagrody Campbella dla najlepszego nowego pisarza w 2006 r. oraz Nagród Hugo dla najlepszego pisarza i za najlepszą książkę niefantastyczną. John Scalzi jest także blogerem, prowadzi swoje kolumny na łamach kilku czasopism oraz pełni funkcję konsultanta serialu "Gwiezdne wrota: Wszechświat". Nurt się rozpada, a co za tym idzie, Imperium czekają niezwykle ciężkie czasy. Imperoks Grayland II jako przywódczyni całej Wspólnoty, pragnie zapewnić międzygwiezdnej społeczności przetrwanie wszelkimi możliwymi środkami. Tymczasem, w jej otoczeniu pojawiają się ludzie, którzy swoimi intrygami chcą zniszczyć przywódczynię i za nic mają, realną groźbę powszechnej katastrofy. John Scalzi po raz kolejny zaprasza czytelnika do uniwersum, w którym całą wspólnotę ludzi łączy Nurt. Zjawisko, które już w "Upadającym Imperium" intryguje swoją właściwością dającą możliwość przemieszczania się w określonych miejscach czasoprzestrzeni. W tym tomie jednak, autor idzie o krok dalej, gdyż odkrywa przed czytelnikiem tajemnice tego pozawymiarowego pola, serwując zupełnie nieprzewidywalne wydarzenia. W kontynuacji czeka więc na odbiorcę sporo zaskoczeń i scenariuszy trudnych do wyobrażenia. Obok walki o przetrwanie w przypadku rozpadu Nurtu, pojawiają się także spiski i intrygi, które mają na celu pozbawić władzy Cardenie Wu-Patrick. Knowania te i idące za tym wydarzenia, ukazują jak krucha jest stabilność władzy i jak łatwo o pojawienie się licznych wrogów żądnych zmian. Imperoks Grayland II przekonuje się o tym na własnej skórze, przygotowując tym samym niecodzienne spotkanie, które w mistrzowskim stylu ukazuje obraz rozgrywek na najwyższych szczeblach władzy. Kiva Lagos znowu nie daje o sobie zapomnieć, gdyż swoją nietuzinkową osobowością i ciętym językiem wprowadza do fabuły powieści element humoru, który tak bardzo ujął mnie w pierwszej części. Bohaterka ta nie straciła nic ze swojego nieobliczalnego pazura i nadal tworzy wyrazistą kreację psychologiczną, na którą czytelnik zwraca uwagę. Dwa tomy kosmicznej przygody już za mną. Jestem bardzo ciekawa, jak potoczą się dalsze losy bohaterów w części zwieńczającej trylogię. Autorowi pozostało bowiem jeszcze sporo do wyjaśnienia. https://www.subiektywnieoksiazkach.pl/