Imperium. Smoki Haldoru

Sięgając po „Imperium. Smoki Haldoru”, liczyłam na klasyczne fantasy ze smokami i magią – zamiast tego dostałam zwięzłą mini-powieść skoncentrowaną na intrygach politycznych i zdradzie w średniowiecznym świecie. Już prolog, który zajmuje niemal jedną trzecią tekstu, zapowiada opowieść bardziej historyczną niż magiczną, co może rozczarować fanów intensywnych walk i fantastycznych stworzeń. Plusy: Ambicja i pionierski charakter – Piekara sięgnął po formę fantasy jeszcze zanim była popularna w Polsce, co zasługuje na uznanie. Szybkie tempo – zarysowałam większość fabuły w kilka godzin dzięki krótkiej, dynamicznej formie. Minusy: Zbyt dużo koligacji i nazwisk, jak na niewielką objętość – łatwo się pogubić w intrygach i rodach. Smoki pojawiają się jedynie na kilka akapitów, raczej jako symbol niż konkretna siła fabularna – co wprowadza zawód u oczekujących epickiej fantasy.