Im głębiej sięgniesz

Eira oczekuje przyjścia na świat swojego dziecka, i choć nie jest do końca pewna, kto jest ojcem, to jednak nie przejmuje się tym. Dalej stara się wypełniać swoje obowiązki jak tylko może. Pewnego dnia do jej domu pukają nurkowie. Okazuje się, że podczas nurkowania, znaleźli szkielet człowieka. Eira ma się tym zająć, jako osoba najbliżej znajdująca się miejsca wyłowienia oraz przez to, że sprawa nie wygląda na niebezpieczną. Początkowo sprawa wydaje się nie do ruszenia, jednak małe elementy zaczynają naprowadzać Eire na trop, jaki by się nigdy nie spodziewała. Co odkryje? Jest to trzecia, oraz jak na razie ostatnia odsłona przygód dzielnej Eiry. Przez wszystkie części możemy zaobserwować jej rozwój. Jak z czasem dzięki swojej pracy dowiaduje się rzeczy o swojej rodzinie, o których nie miała pojęcia. Dzięki temu miała szansę nie tylko poznać losy swojej rodziny bliżej, ale również rozliczyć się ze swoją przeszłością. Dowiaduje się też o sprawach, przez które zupełnie inaczej patrzy na swoich rodziców, brata. Lubię kryminały, te bardziej krwawe i te mniej. Gdy mam chęć na mniej krwawe, za to bardziej skupiające się na tle, życiu i otoczeniu, to sięgam właśnie po te szwedzkie. Nie wiem, co one w sobie mają, nie mają za szybkiej akcji, krwawych spraw, ale mają właśnie swój urok. Ten urok jest bardzo pociągający. Tak jak i w tej serii, dzięki niej poznałam kawałek historii Szwecji, uroki małych miejscowości. Ale nie tylko, również to jak wygląda praca w tamtym kraju, jak wygląda, życie przeciętnego obywatela itp.   Autorka przedstawia nam, że prawie każda rodzina ma swoje mroczne sekrety. Pytanie tylko jak bardzo mroczne one są i czy uda się je schować, tak by nigdy nie ujrzały światła dziennego. Przedstawia nam, też inną rzecz, nieważne jak dobrze się schowało swoje zbrodnie, kiedyś mogą one dojść do głosu, ujawnić się, całkiem przypadkiem. Pytanie tylko co wtedy zrobimy. Autorka bardzo dobrze przedstawia, przez cały cykl jak wygląda choroba alzheimera, jej rozwój, bolące najbliższych to, jak znika nasza ukochana osoba. Mało się mówi o tej chorobie, a ona jest straszna, jest jak powolny morderca, zabija nasza ukochaną osobę powoli i nieodwracalnie na naszych oczach a my nic nie możemy zrobić. W tym tomie autorka postawiła na rozprawianie się z nie tylko swoją przeszłością, ale i przeszłością swojej rodzinny. Ukazuje, jak wbrew pozorom ona wpływa na nas, nas kształtuje, nasze postrzeganie, nas samych.  Oraz jak ważne jest to, by się z nią rozliczyć. Historia morderstwa jest intrygująca oraz bardzo zaskakująca. Jej rozwiązanie również. Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Jest to trzecia, ale mam nadzieje nie ostatnia część historii o dzielnej policjantce. Jeśli tylko powstanie kolejna część z chęcią ją przeczytam. Polecam całą serię, dobrze przy niej się bawiłam.