Historia spisana atramentem

Po „Historię spisaną atramentem” sięgnęłam zaintrygowana informacją przeczytaną w jej blurbie. Dowiedziałam się z niego, że powieść została napisana na podstawie spisanych ponad 100 lat temu pamiętników młodego księdza, który z miłości do kobiety zrzucił sutannę. Ogromnym zaskoczeniem było dla mnie również to, iż wspomniany ksiądz, Czesław Cesarz, był dziadkiem autorki książki - Marii Ulatowskiej. Pani Maria wraz ze współautorem „Historii spisanej atramentem”, Jackiem Skowrońskim, na podstawie tego właśnie pamiętnika sprzed ponad wieku, napisali powieść opisującą rozterki zakochanych młodych ludzi i ich trudną drogę do małżeńskiego szczęścia. Książka zawiera również wątek sensacyjny związany z sekretem, do poznania którego prowadzą informacje ukryte w zapiskach przodka Pani Ulatowskiej. Akcja wątku z tajemnicą w tle dzieje się współcześnie, a jej bohaterami są autorzy powieści. Podążając ścieżką życia przodka Pani Marii, starają się oni wyjaśnić tajemnicę zamkniętą między okładkami pamiętnika, po drodze czeka ich wiele przygód i nieprzewidzianych sytuacji. Nikt z bliskich małego Czesia nie przypuszczał, że jako młody mężczyzna wstąpi on do seminarium. Jako dziecko nie był on przykładnym uczniem, sceptycznie podchodził do spraw wiary, jako dziesięciolatek miał już za sobą kilkudniową ucieczkę z domu. I to podczas tej ucieczki zaopiekowały został przez kilka dni przez obcą rodzinę. W oczekiwaniu na przybycie po niego zrozpaczonej matki, spędził z dziećmi tymczasowych opiekunów – Marysią i Władkiem, czas na zabawie i nauce. Ludzkie losy splatają się w niewiarygodny sposób, i właśnie mała Marysia, z którą bawił się przez kilka dni Czesio, została w przyszłości jego ukochaną, dla której porzucił stan kapłański. Dorosłe życie Czesława poznajemy od chwili jego wstąpieniem do seminarium. Jesteśmy z nim podczas przyjmowania święceń kapłańskich, posługi jako wikarego, jak również kiedy obejmuje on swoje probostwo. W tym czasie odwiedza go jego siostra Ludmiła wraz z przyjaciółką Marią. Przyjaciółka okazuje być się dawną znajomą Czesława z dziecięcych lat, Marysią. Między duchownym, a młodą kobietą wybucha gorące uczucie. Od tego pierwszego spotkania po latach, wiedzą, że chcą dalsze życie spędzić razem. Ich droga do wspólnej przyszłości, o której marzą oboje, jest wyjątkowa trudna. Brakuje im środków finansowych na założenie rodziny, zdają sobie sprawę z możliwości ostracyzmu ze strony społeczeństwa, jak również rodziny. Przełożeni księdza Czesława także nie są przychylni jego odejściu z Kościoła. Największą jednak przeszkodą w drodze do szczęścia zakochanych są jednak rozterki i niezdecydowanie młodego mężczyzny. Tak naprawdę, odpowiada mu jego stabilna, wysoka pozycja społeczna oraz finansowa jako sługi Bożego. Ale jednocześnie pragnie miłości i bliskości kobiety. Jak sam twierdzi, najlepszym rozwiązaniem problemów zakochanych byłoby zniesienie celibatu, którego celowości nie rozumie. Maria i Czesław szukają swojego miejsca na ziemi, mieszkają min. w Paryżu, szukają też wsparcia u dalszej rodziny. Mężczyzna, z powodu braku środków do życia, na jakiś czas wraca do posługi duszpasterskiej, by ponownie z niej zrezygnować. Zapewne taka huśtawka niezdecydowania trwałaby jeszcze długo, gdyby nie... Opowieść o zakazanej, z punktu widzenia Kościoła i społeczeństwa, miłości jest niespieszna, pełna rozważań, zwątpień, rozstań i powrotów. Nieco irytująca była dla mnie postać głównego bohatera, oderwanego od realiów codziennego życia, narażającego wybrankę swojego serca na życie w trudnych dla niej warunkach i bardzo zaborczego w stosunku do ukochanej. Dziwi mnie przychylność uczuć Marii skierowanych w kierunku Czesława, jej poświęcenie, bezkrytyczne dostosowywanie się do decyzji ukochanego. Wątek współczesny bardziej przypadł mi do gustu. Jego główni bohaterowie (czyli autorzy powieści) wyruszyli w podróż do miejsc, które znamy z wątku sprzed wieku, poznane dzięki pamiętnikowi Czesława. Mamy więc możliwość czytelniczej podróży od wielu zakątków Polski, ale także Europy - od Paryża po Ukrainę objętą konfliktem zbrojnym. Odwiedzamy kościoły, plebanie, dawne posiadłości dworskie, seminaria, paryskie hotele, czyli miejsca bezpośrednio związane z losami Marii i jej ukochanego. Jesteśmy także świadkami próby dotarcia autorów powieści do skarbu, którego miejsce ukrycia sprytnie zaszyfrowane było w zapiskach byłego księdza. Sytuacji, jakich doświadczyli Maria Ulatowska i Jacek Skowroński mogą im pozazdrościć pasjonaci przygód z nutką grozy. Atutem powieści są zamieszczone w niej fragmenty pamiętników byłego księdza przytoczone w oryginalnej pisowni. Na końcu książki zamieszczone są autentyczne fotografie przedstawiające bohaterów powieści. Jeżeli macie ochotę poznać bliżej zawiłości losów księdza Czesława i jego ukochanej Mani, oraz poznać tajemnicę skarbu ukrytą w autentycznym, spisanym ponad 100 lat temu, a przetrwałym do dnia dzisiejszego pamiętniku, zapraszam do lektury.