Hannah

Hannah to młoda kobieta, która przeszła w swoim życiu zbyt wiele. Chociaż zaznała szczęścia u boku kogoś idealnego, z kim czuła się swobodnie, zostało jej to odebrane. Pewnego sylwestra, straciła wszystko, łącznie z chęcią do życia. Miłość została jej gwałtownie odebrana, a sylwestrowa noc już na zawsze miała przypominać o najgorszym. Zmieniła wszystko, łącznie z osobowością bohaterki. Ta zamknęła się w szczelnym kokonie, który stał się pancerzem, w którym powoli zaczynało brakować powietrza. Znalazł się jednak ktoś, kto ją dostrzegł i spróbował do niej dotrzeć. Czy istniała jakakolwiek szansa, że Hannah znów będzie chciała zmienić się w motyla? Od pierwszych stron tej historii czułam. To będzie najbardziej trafne określenie. Poczułam wszystko całą sobą, a nie zdradzę zbyt wiele, jeśli dodam, że uczucie, które mam na myśli to ból. Rozrywający nie tylko mnie, ale zakładam, że wielu czytelników. Początek tej książki nie jest łatwy, ponieważ dotyczy wydarzeń tak realnych, tak znanych nam z życia codziennego. Z tym jednak kojarzy nam się ta seria. Taka właśnie ma być, bo przecież nic nie nauczy nas bycia silnymi szybciej niż ból. Okropne, wiem, ale czy nie takie bywają realia? Jest jednak nadzieja. Nadzieja na to, że los zacznie wracać na właściwe tory, a do tego przyniesie nieoczekiwane. Hannah również dostała taką szansę, gdy w jej życiu pojawił się Mason, a w pakiecie z nim Asher. Mężczyźni, którzy tak jak ona, nie będąc zbyt długo na świecie, przeżyli więcej niż wielu doświadczonych ludzi. To właśnie stało się pewnego rodzaju kotwicą, która przytrzymała tę trójke w jednym miejscu. Ufff, to był moment, Od którego uśmiech coraz częściej pojawiał się na mojej twarzy. Kasia zaczęła stopniowo nadawać odcieni w życiu bohaterów, a tym samym rozgrzewała moje serce. Pokochałam ich. Każda postać jest inna, kieruje się innymi wartościami, a razem stają się silniejsi, pokonują swoje słabości. Wypracowali sobie relację, która dla wielu mogłaby okazać pokręcona, ale jednocześnie udowodnili, jak ogromne znaczenie ma przyjaźń. Każdy człowiek radzi sobie ze stratą na swój własny sposób. Autorka podzieliła książkę na etapy, które bardzo często przeżywa się w takiej właśnie kolejności, jednak ukazuje, że zdecydowanie łatwiej jest je przejść, mając kogoś obok siebie. Nie zawsze muszą to być nasi najbliżsi, czasami większą wartość przyniesie ktoś, kto spojrzy na nas inaczej. Nie będzie się bał być bezpośredni i porządnie nami wstrząśnie. Przy tym wszystkim, historia bohaterów pokazuje również, że czasami coś może iść nie po naszej myśli. Mimo podjętego ryzyka, najszczerszych chęci, nie zawsze znajdujemy się na właściwej ścieżce. Dystans jest dobrym doradcą, a bycie na chwilę samym sobie pozwala poukładać wszystko w głowie. Możemy wspominać przeszłość, w końcu jest częścią nas, jednak nigdy nie powinniśmy nią żyć. Najważniejsze jest tu i teraz, bo od tego najbardziej zależy kim jesteśmy. Seria "Słabosilna" jest po to, żeby poruszać, wzbudzać emocje i czegoś nas nauczyć. Kasi udało się to wszystko ponownie i mam nadzieję, że na tym nie poprzestanie, bo Jej ksiązki czyta sie z zapartym tchem i ciągle chce się więcej 🖤🦋