Gry umysłu

Naprawdę ciężko się było od tej książki oderwać. Niełatwo też zakwalifikować ją do konkretnego gatunku. Jest to powieść obyczajowa, z mocno rozbudowanym wątkiem kryminalnym, miłosnym i pewnym elementem nierzeczywistym, który dodaje książce niepowtarzalnego charakteru. Zaczyna się sielankowo. Mamy udane, kochające się małżeństwo Corę i Johna Foxów, którzy jak co roku, jadą z Wirginii aż do Kentucky w górzyste rejony Appalachów, do matki Cory - Lucy. Te dwutygodniowe wakacje na farmie u babci są najlepszą częścią roku dla dwójki ich dzieci Remiego i Thei. Kiedy rodzice wracają do pracy, dzieci oddają się życiu w gospodarstwie i cieszą towarzystem ukochanej babci. Którejś nocy wnuczkę i babcię budzi ten sam koszmar. Koszmar, który okazuje się prawdą i zmienia na zawsze życie rodziny, a zwłaszcza 12- letniej Thei. John i Cora zostali zamordowani na tle rabunkowym we własnej sypialni. Dzięki temu, że Thea we śnie widziała mordercę i przebieg zdarzenia, zostaje on szybko schwytany. Niestety posiada on tę samą zdolność co Thea i pomiędzy tą dwójką rozpoczyna się swoista gra umysłów... Podoba mi się, że autorka nie snuje tej historii tylko wokół niespotykanego daru dziewczyny, skupia się na przeżyciach bohaterów, wspaniale odmalowuje postać odważnej, kochającej Lucy, piękno codziennego życia na farmie i próbę ocalenia normalności przez poszczególnych członków rodziny, po utracie najbliższych. Książka składa się z 3 części, opisujących różne etapy życia Thei . Najbardziej podobała mi się pierwsza część - pełna kontrastów i napięć. Ta powieść jest jak gotowy scenariusz filmowy - wciąga, wzrusza i zadziwia - czytajcie!