Gringo wśród dzikich plemion

Ciut chaotyczna. Ździebko niezborna. Krztynę rozczochrana. :) Literacki zaczyn. Prozatorskie zarzewie. Tak można się odnieść do pierwszego foliału Cejrowskiego. Tak go można odebrać. Jako raczkującego w tej materii. Porusza mnóstwo kwestii. Konfrontuje nas z deszczem zagadnień. Podnosząc przy tym multum wątków. Tak, że gubimy myśl przewodnią. Plusy ujemne ? Literacko nieskładna. Plusy dodatnie? Wystąp ! Definiuje dzikość. To szlachetność sama w sobie. Określa religijność. Radość i spontaniczność. Obala dogmaty. Można być biednym i szczęśliwym. Oryginalna semantycznie. Tu i tam ,,coś’’ różne ma znaczenia. Wstyd ? A co to jest? :) Śmierć ? Stoicki spokój. Miłość ? Nie ma na świecie nic bardziej uniwersalnego. W końcu, budzi kreatywność. To co. Występujemy o wizy ? :)