Gra na wielu bębenkach

"Grę na wielu bębenkach" tworzy dziewiętnaście opowiadań. Niestety nie prezentują one sobą równego poziomu. Częstym tematem tego zbioru jest pisanie i czytanie książek. To jaka jest relacja między pisarzem a czytelnikiem. Czy można pisać o sobie szczerze, czy pisanie ma sens. Bardzo mało mamy tu dialogów, większość zboru tworzą opisy. Dużo jest tu filozofii, rozważań, które często mają mało wspólnego z rzeczywistością. Jednak zdarza się że trafiają w punkt, określając pewne sytuacje, czy to jacy jesteśmy. Opowiadania zostawiły we mnie żywe obrazy, tak już jest że Pani Olga umie malować słowem. Ten zbiór był nominowany do nagrody Nike za rok 2002. Po pierwszych dwóch bardzo ciekawych opowiadaniach, było parę nudnych, parę oryginalnych, później trochę mdłych, nie w moim guście. Przyznam że bardzo lubię twórczość Olgi Tokarczuk, ale na tej pozycji się zawiodłem. Czasem po prostu się nudziłem. Tak więc bębenków było dziewiętnaście ale niektóre nie wybijały rytmu dla mego ucha miłego.