Góra Tajget

Nie jestem jakąś lokalną patriotką, ale za książkę o moim rodzimym Śląsku daję jedną gwiazdkę więcej. Nie miałam jeszcze dotychczas do czynienia z twórczością Anny Dziewit-Meller. Nie wiedziałam też, że pochodzi z Chorzowa. Większość osób wie sporo na temat holocaustu. Wojenne historie Ślązaków też zawierają spory ładunek tragizmu i cierpienia. Ślązacy - zawieszeni pomiędzy Niemcami a Rosjanami jak między młotem a kowadłem. Sama poznałam kilka takich historii opowiadanych przez babcie. Niektóre wątki powieliły się z tymi z książki: o gwałtach Rosjan przy wyzwalaniu, wbijaniu dzieciom do głowy niemieckiego, a potem nagłym zakazie porozumiewania się w tym języku i pobytach w więzieniu za wypowiedź dziecka. Książka "Góra Tajget" to pięć historii, które są w pewien sposób ze sobą powiązane. Spoiwem jest tu chyba raczej mało znana niechlubna historia szpitala w Lublińcu. W czasie wojny naziści prowadzili tam eksperymenty medyczne na dzieciach. Historia wstydliwa, mało znana, do dziś nierozliczona. Poruszony problem winy i kary, postępów w naukach medycznych, ale jakim kosztem. Książka nie jest obszerna, ale ma w sobie ogromny ładunek emocjonalny. Opinie o książce są różne. Być może ja, jako mieszkanka Śląska, podchodzę do niej bardziej osobiście. Nie przeszkadzały mi fragmenty gwarowe, bo świetnie je rozumiem. Bardzo się cieszę, że powstała ta książka i jeśli ktoś nie boi się trudnych tematów, to szczerze zachęcam do przeczytania.