Głos góry

OCENA -8/10 REWELACJA Od jakiegoś czasu coraz częściej z dużym zainteresowaniem sięgam po prozę z Dalekiego Wschodu, jej odmienność zwłaszcza kulturowa pozwala mi wejść w zupełnie w inny świat, niż ten który znam. Kawabata Yasunari jest laureatem nagrody Nobla w dziedzinie literatury, którą otrzymał w 1968 roku, czyli w roku moich urodzin. Uznałem więc, że grzechem byłoby niczego nie przeczytać z jego prozy więc postanowiłem to zmienić. Dzięki Legimi miałem przyjemność sięgąć po „GŁOS GÓRY” i muszę przyznać, że była to niezwykła literacka podróż, ponieważ akcja powieści toczy się w Kamakurze cichej i niezwykle pięknej miejscowości znanej ze wspaniałej przyrody, krajobrazów oraz wielu zabytków nieopodal Tokio stolicy Japonii. To co wyróżnia tę powieść nad innymi zaliczanymi do prozy Dalekiego Wschodu to swoista japońskość, która wyraziście przybliża nam uczucia, sposób myślenia, wrażliwość oraz życie mieszkańców kraju kwitnącej wiśni, jakże odmiennego od naszego europejskiego. Bohaterem tej powieści jest Shingo Ogata, sześćdziesięcioletni mężczyzna, który usłyszał w sobie tytułowy „GŁOS GÓRY”, co ma obwieszczać i symbolizować rychłą jego śmierć. Postanawia zatem uporządkować swoje życie, przypomnieć najpiękniejsze chwile, momenty, radości, aby pozostały jak najdłużej z nim. Powieść obejmuje trudny okres a mianowicie lata 50 XX wieku, kiedy Japonię okupowali Amerykanie. Znajdziemy w tej książce kilka bardzo interesujących fragmentów opisujących ten trudny czas. Nie chcę zgłębiać fabuły i zdradzać szczegółów, aby nie psuć odkrywania tego niezwykłego świata w którym wszystko jest egzotyczne, pełne nieznanych obyczajów, a zarazem uniwersalne i ponadczasowe. Genialna książka, pełna wyrafinowanego piękna przyrody, zmienności pór roku innymi słowy nieuchwytnej więzi człowieka i natury, ten aspekt Japończycy opanowali do perfekcji. Polecam. Jack_