Gerda

Długo trzeba było czekać na ostatnią część trylogii, ale warto było. Dla mnie ta część jest najlepsza, szczególnie te rozdziały dotyczące roku 1945. Raczej trzeba znać wcześniejsze części, bo inaczej trudno się zorientować o co właściwie chodzi przy tak dużej ilości bohaterów. Inspektor Andrzej Krzycki nie chce już być policjantem, mimo próśb swojego przyjaciela Lucka Białasa. Dopiero wiadomość ze Słupska, że Heike Lieber potrzebuje jego pomocy sprawia, że wraca na Pomorze. Heike chce odnaleźć miejsce spoczynku swojej starszej siostry Gerdy, która podczas ucieczki przed Rosjanami odłączyła się od rodziny i zniknęła. Poznajemy wstrząsające i pełne emocji dzieje Gerdy, która początkowo sama starała się przeżyć. Ta część bardzo mi się podobała, chociaż autor czasami uciekał się do magii Współczesne śledztwo też jest ciekawe i pełne zwrotów akcji. Trochę denerwował mnie styl pisania autora, taki trochę ironiczny, która nieraz nie pasował do opisywanych sytuacji. Podobała mi się ta część, zdecydowanie lepsza od poprzednich, gdzie fikcja literacka łączy się w wydarzeniami, które miały miejsce na Pomorzu w 1945 roku.