Gałęziste

Debiut Artura Urbanowicza ,,Gałęziste” to poruszająca, mistrzowsko napisana powieść grozy, która wciąga czytelnika w mroczną scenerię Suwalszczyzny. Zmysłowe opisy przyrody, wzrastające napięcie i płynna narracja sprawiają, że już pierwsze rozdziały nie pozwalają się oderwać od snutej historii. Wszystko dzieje się w okresie Triduum i Świąt Wielkanocnych. Tomek i Karolina, młodzi ludzie po studiach, decydują się na wyjazd w odludne miejsce, które ma pomóc im w naprawieniu związku. Trafiają do wsi Białodęby, do pensjonatu położonego obok cmentarza. Nie mija wiele czasu, kiedy wokół pary zaczynają dziać się niepokojące incydenty. Pojawiają się przebłyski, tajemnicze złudzenia i sny… Ilość trudnych do wyjaśnienia wydarzeń wciąż narasta. Z jaką siłą przyszło walczyć bohaterom? Czy istnieje sposób, żeby się od niej uwolnić? Fabuła, chociaż nie wybija się ze schematu, wciąż zaskakuje. Nie jest to czystej wodzy horror, który wbija w fotel, lecz ciekawa, dobrze poprowadzona historia z niemniej udanym wątkiem obyczajowym. Czyta się ją przyjemnie, bez zgrzytów, jakie często pojawiają się u debiutantów. Główni bohaterowie tworzą interesujący duet – Tomasz, cukrzyk, niecierpliwy i drażliwy, łatwo wpada w gniew, zaś jego dziewczyna Karolina to uczynna, miła osoba, gotowa poświęcać się dla słabszych nawet własnym kosztem. Nawiązanie porozumienia między dwoma tak skrajnymi charakterami nie jest łatwym zadaniem – czytelnik ma okazję śledzić, jak próbują znaleźć wspólny język i klucz do drugiej osoby. Opisy Suwalszczyzny, czyli rodzimego gruntu autora, uważam za jedną z największych zalet książki. Budowały niepokojący, subtelny klimat snutej opowieści. Można było niemal poczuć zapach igliwia pod stopami, chrzęst trawy, lekki wiatr dmuchający w gałęzie.Styl powieści jest ciekawy, wzmagający napięcie i zgrabnie je obniżający tam, gdzie wymaga tego fabuła. Na wzmiankę zasługuje też wydanie powieści ,,Gałęziste”. Książka została wydrukowana na dobrym papierze, z piękną graficznie okładką, nieoczywistą, która przyciąga spojrzenie. Mam nadzieję, że i Wy dobrze spędzicie czas na lekturze tej książki, ponieważ zdecydowanie zasługuje ona na uwagę i szansę. Anna Zborowska