Franciszek Sikorski

Franciszek Sikorski – urodzony w 1889 r. we Lwowie kawaler Virtuti Militari, Krzyża Niepodległości i Krzyża Walecznych. Działał na rzecz niepodległości Polski w Związku Walki Czynnej, Związku Strzeleckim i w Polskiej Organizacji Wojskowej. Był żołnierzem Legionów Polskich, gdzie służył w 3., 4., a następnie 6. pp. Jako dowódca 13. Pułku Strzelców Polskich walczył z bolszewikami na Kubaniu. Po powrocie do kraju dowodził 28. Pułkiem Strzelców Kaniowskich, XIX Brygadą Piechoty i XX Brygadą Piechoty. Na froncie ukraińskim wsławił się w walkach pod Jezupolem, a w wojnie bolszewickiej – w bataliach toczonych nad rzeką Dzisną. W okresie międzywojennym był dowódcą 9. DP stacjonującej w Siedlcach. Na stopień generała brygady został mianowany w 1927 r. W 1933 r. odszedł w stan spoczynku. Po wybuchu II wojny światowej dowodził Grupą Obrony Lwowa. Po oddaniu miasta Sowietom został aresztowany przez NKWD i zamordowany w Charkowie w kwietniu 1940 r.