Foul Heart Huntsman. Nikczemny myśliwy

Tożsamość Rosalind została ujawniona – teraz cały Szanghaj zna ją jako Lady Fortunę. Z kolei Orion, jej fikcyjny mąż, zostaje porwany, a potem okazuje się, że utracił pamięć. Rosalind czuje, że układ między nimi zmienił się w coś mocniejszego, a teraz jest rozdarta między miłością a obowiązkiem. Ratunkiem może okazać się wiadomość od kogoś, kogo Rosalind uważała za zmarłego… To już ostatni tom retellingów szekspirowskich rozpoczynających się od ,,Gwałtownych pasji”. I ponownie nie zawiódł mnie styl Chloe Gong – jest on lekki i przystępny, ale też bardzo dopracowany, nie ma tu przesadnych uproszczeń, żeby szybciej się czytało. Podoba mi się, że nie są to klasyczne historie miłosne, mamy tu dużo wojny, polityki i intryg, bohaterowie są twardzi i doświadczeni przez los, choć ,,Romeo i Julia” czy ,,Jak wam się podoba” kojarzą się raczej z pierwszymi miłościami pełnymi delikatności i motyli w brzuchu. Relacja między Rosalind a Orionem jest naprawdę ciekawa i pełna chemii – nie lubię enemies to lovers, ale ostatnio doszłam do wniosku, że fajne są wątki osób zmuszonych do współpracy, które początkowo się nie lubią i sobie dogryzają, a z czasem rodzi się między nimi coś więcej. Tak dokładnie jest tutaj, a najlepsze jest to, że mimo flirtów i docierania się, Rosalind i Orion nie tracą swoich temperamentów i widać, że nigdy nie będzie to cukierkowa, urocza relacja. Bardzo spodobał mi się też wątek Phoebe i Silasa, gdzie do końca nie byłam pewna, jak to się skończy, oraz Celii i Olivera, gdzie autorka bardzo umiejętnie ograła motyw starcia miłości z obowiązkiem. Mamy też subtelnie ukazane, że Celia/Kathleen jest osobą transpłciową i chociaż mogłoby być to częściej przypominane, z uwagi na czytelników, którzy nie wyłapują i nie rozumieją wszystkich sugestii, ale ogólnie uważam, że Chloe Gong zrobiła dobrze, skupiając wagę na innych aspektach osoby Celii i dzięki temu ten wątek jest ludzki i każdy może się w niego wczuć. Jednak przyznam, że ten tom z całego uniwersum najmniej przypadł mi do gustu. Może to kwestia długiej przerwy, ale chwilami bardzo się w ,,Nikczemnym myśliwym” gubiłam i miałam wrażenie, że coś mi umyka. W pewnym momencie akcja bardzo przyśpiesza i ogarnął mnie duży chaos, jakby autorka chciała odhaczyć za dużo rzeczy na raz. Uważam, że Gong jednak lepiej wychodzą powieści z wolniejszym tempem. Liczyłam też na większą rolę postaci z pierwszej dylogii, a oni też zostali tylko ,,odhaczeni”. Mimo wszystko będę dobrze wspominać tę serię i chętnie przeczytam inne pozycje od Chloe Gong. ,, Ludzie mogą być zdolni do strasznych rzeczy, a mimo to mieć w sercu miejsce na miłość.”