Efemeryda

5/10 – PRZECIĘTNY Ostatnie dni w życiu pilota Artura Gałeckiego są niezwykłe i napełniają go niepokojem. Wygląda na to, że ktoś robi mu niewybredne żarty i podczas jego nieobecności w domu przestawia w nim meble i zmienia ułożenie obrazów. Koszmary senne i nieuzasadnione stany lękowe pogłębiają poczucie dyskomfortu z każdym kolejnym dniem. Dziwne wydarzenia jakie spotykają Gałeckiego są dopiero początkiem koszmaru, który objawia się w pełni podczas jednego z lotów. „Efemerydę” można podzielić na dwie części – pierwsza połowa książki jest do bólu przewidywalna i oparta na oklepanych schematach literackiego horroru, druga natomiast jest zaskakującym i pełnym niesamowitości popisem wyobraźni panów Kyrcza jr. i Cichowlasa. Obserwowanie jak dosłownie w jednej chwili książka ta ewoluuje z nudnej i banalnej powieści grozy, w stronę surrealistycznego i totalnie odjechanego horroru z gatunku bizarro robi naprawdę niemałe wrażenie. Zaskakująca wolta jaka dokonuje się w fabule „Efemerydy”, to chyba jej najlepszy moment, zaraz obok finału, który okazał się naprawdę intrygujący. Musiałem więc ostatecznie przyznać, że pomimo dość zagmatwanej treści, koncepcja tej książki wydała mi się całkiem spójna i dobrze przez autorów przemyślana. Kyrcz jr. i Cichowlas postanowili poeksperymentować i trochę zabawić się formą, co wyszło im nawet całkiem nieźle, chociaż przydarzyły się też momenty nieco przekombinowane. Gdyby nie to oraz wspomniana wcześniej dość marna i mało ciekawa pierwsza część, a także kompletny brak psychologicznej głębi w postaciach, to wystawiłbym „Efemerydzie” znacznie wyższą ocenę końcową. „Efemeryda” to specyficzny rodzaj literatury, który pewnie nie każdemu przypadnie do gustu. Jeżeli jednak lubicie eksperymenty i uda się wam przedrzeć przez pierwszą cześć tej książki, to może się ona okazać dla was całkiem ciekawym wyzwaniem. Ostatecznie nie było źle, dlatego też nieśmiało polecam powieść duetu Kyrcz jr./Cichowlas innym fanom horroru.