Dzwon śmierci

'Dzwon śmierci' chwycił mnie za serce okładką. Zrobił furorę u mnie w pracy pod hasłem 'Grafik płakał jak projektował'. Dawno nie widziałam czegoś równie kiczowatego. Równie ciekawa jest druga strona zachęcająca do serii 'Kraby', w tym takich hitów jak 'Kraby mordercy' czy 'Kraby ludzka ofiara'. Sama treść jest ciut mniej kiczowata niż okładka. Jest napisana lekko, prawidłowo i... I w sumie tyle. Fabuła nie jest ciekawa, brak intrygujących postaci. Dam pomysł na dzwon nie był zły, ale w wykonaniu nie poszło autorowi. Drugi raz nie przeczytam, ale chętnie sięgnę po 'Kraby', mam nadzieję, że pozwolą mi również na taki ubaw!