Dwór na Martwym Polu

„Dwór na Martwym Polu” to siódma powieść w dorobku Joanny Pypłacz. Dla mnie było to jednak pierwsze spotkanie z jej prozą, więc nie byłam pewna, co na mnie czeka. Pochłonęłam całość jednym tchem! Akcja zaczyna się w 1941 roku, w Krakowie i Breslau. W stolicy Irena Kornacka stara się wiązać koniec z końcem i tęskni za mężem, który przepadł w ulicznej łapance. W Breslau znany pianista, Rafał Szczęsny, zmaga się z małżeńskimi problemami i zawodowymi dylematami. Czy coś łączy te dwie postacie? To pytanie pojawia się już po przeczytaniu dwóch pierwszych rozdziałów. Na odpowiedź trzeba jednak poczekać. Pewnego dnia Irena dostaje zaproszenie do majątku dawno niewidzianej ciotki. Uroczyska to miejsce, w którym spędzała dzieciństwo. Pamięta je jak przez mgłę, ale decyduje się na wyjazd. Na miejscu młoda kobieta zastaje zapuszczony majątek, schorowaną ciocię i bezczelną służącą. Wyczuwa też szóstym zmysłem niepokojącą, dziwną aurę, która powoli, ale systematycznie przywołuje wspomnienia sprzed lat… Z dnia na dzień atmosfera się zagęszcza, robi się coraz bardziej tajemniczo i niebezpiecznie. Ten klimat udziela się też czytelnikowi, który w pewnym momencie zdaje sobie sprawę z tego, że głównym bohaterem staje się nie konkretny bohater, lecz niepokój (co ciekawe, tak właśnie miał brzmieć pierwotny tytuł powieści). Więcej w kwestii treści zdradzić nie mogę, gdyż popełniłabym śmiertelny grzech spojlerowania. Dużym plusem, oprócz klimatu pełnego grozy i suspensu, są kreacje bohaterów. Każda postać ma swoją historię i sekrety, które stara się ukryć przed światem i przed bliskimi. A to jeszcze bardziej buduje napięcie. Oprócz tego każdy bohater zmaga się z realnymi, rzeczywistymi problemami osobistymi. Naturalnie i przekonująco wypadają dialogi, a to nie zdarza się często we współczesnej prozie, nie tylko rodzimej. Cały czas autorka przypomina, że akcja rozgrywa się podczas wojny. To dodatkowo komplikuje życie bohaterów i wpływa na ich życiowe decyzje. Po tym pierwszym spotkaniu z twórczością Joanny Pypłacz mam ochotę sięgnąć po jej inne powieści i opowiadania. Polecam szczerze, nie tylko fanom gatunku.