Dwór

Przy blisko pięciuset ocenach na lubimyczytać.pl, ocena książki 7,7 mówi wszystko, w zasadzie w tej sytuacji nie ma się, nad czym zastanawiać- po prostu należy książkę przeczytać, aby się przekonać: o czym to pisze ten Singer, że tak wysoko cenią jego dzieło czytelnicy. Ano, Isaac Singer pisze o życiu, po prostu o życiu, o codziennym ludzkim mozole, o walce każdego z osobna o każdy nowy dzień, o drodze przechodzonej od świtu do zmierzchu, o miłości do Boga, o miłości do ludzi, o nienawiści do wiary i Boga, o nienawiści do ludzi, o zdradzie i wierności, pisze o kobietach i ich zwyczajach, słabości i wielkości, wnika w delikatną strukturę kobiecej duszy, ukazuje kobiety piękne duchowo podobne aniołom, ukazuje kobiety straszne, niczym szatan rozglądające się kogo by tu pożreć. Są i mężczyźni tacy jak główny bohater powieści Jakobi Kalman, człowiek prosty i nieuczony, ale ze zdrowym kręgosłupem moralnym niekiedy zagubiony, zapętlony w swych poszukiwaniach właściwej drogi życia, lecz ogólnie na tle innych- dusza czysta, prosta i prawa. Znajdziemy również na stronach „Dworu” łajdaków, żeby nie powiedzieć zwyrodnialców moralnych, dla których nikt i nic nie przedstawia żadnej wartości, nawet ich własne życie. Są to istoty żyjące z dnia na dzień bez planów na przyszłość, a jeśli nawet mają jakieś plany, to są to wyssane z palca mrzonki, które nie mają żadnych szans powodzenia. Isaac Bashevis Singer w sposób perfekcyjny i wnikliwy ukazuje nam świat przeplatających się wzajemnie stosunków polsko-żydowskich, nie zawsze jest to świat, który w dzisiejszych czasach byłby do zaakceptowania, wtedy również był to świat nieakceptowalny z moralnego punktu widzenia, ale istniało coś na kształt przyzwolenia społecznego, pewnego rodzaju akceptacja takich wzajemnych stosunków tak z jednej, jak i drugiej strony: niechęć i pogarda Polaków do Żydów i niechęć Żydów do Polaków, niby jeden naród przenikający się od kilkuset lat, a tyle wzajemnej niechęci. Isaac Bashevis Singer, choć jednoznacznie i w sposób wyraźny staje po jednej stronie, lecz nie oszczędza również swojego narodu, wywleka na światło dzienne ich słabości, zepsucie moralne, piętnuje ich odejście od tradycji i wiary przodków, opisuje chwiejność i wzajemne podziały wewnętrzne. „Dwór” to w moim odczuciu wielka encyklopedia i skarbnica wiedzy opisująca stosunki i wzajemne relacje polsko-żydowskie, to źródło poznania narodu, który współistniał z nami, a jednocześnie obok nas przez kilka wieków, narodu, który tak naprawdę jest mało znany współczesnemu polskiemu społeczeństwu, a jeśli nawet znany, to mocno zniekształcony po przejściu przez pryzmat stereotypów i nieprawdziwych informacji. Jeśli komuś naprawdę zależy na rzetelnym zbadaniu tematu, jeśli pragnie wniknąć głębiej i dojść do poznania prawdy, a co najmniej zbliżenia się do poznania prawdy- powinien to robić z Singerem i jego dziełami, a „Dwór” jest w moim odczuciu pozycją do tego idealną. Polecam gorąco, bo jest to dzieło wielkie, napisane przez giganta literatury światowej, laureata Nagrody Nobla z roku 1978.