Duchy zostają

Hilary Mantel w książce #duchyzostają mierzy się z własnymi wspomnieniami. Nie zawsze są to doświadczenia pełne pozytywnych chwili. Całość tworzy obraz dziecka, dziewczynki a następnie młodej kobiety jako postaci odważnej i umiejącej w szczerość w swoich słowach, przede wszystkim wobec siebie. Tytułowe duchy, to bardzo poruszające, czasem mocno bezpośrednie fotografie przeżyć, postaci nie mających szans na pojawienie się na świecie, czy też osób, które zajmowały pewne miejsce w życiu narratorki. W dość krótkiej formie poznajemy z czym mierzy się autorka. Opowiada nam ona o swojej chorobie, o przeszkodach jakie stały na drodze do spełnienia, o pragnieniach które nigdy nie ujrzały światła dziennego. Akceptuje i rozumie swoją dorosłość, przyjmuje to co daje jej życie, lecz nie jest to bierna postawa. Poznajmy jej rodzinę, która stworzyła pewien fundament a to wszystko okraszone jest dojrzałymi komentarzami. Nie czytałam żadnej książki autorstwa Hilary. Nie znam jej twórczości lecz tutaj zainteresowała mnie ona swoim stylem pisania oraz sposobem oceny tego czym została doświadczona. Zrobiła to bezpośrednio, ze szczerością otwartą samoświadomością. Chociaż czasem wkradały się momenty przesilenia pewnymi stwierdzeniami i opisami to uważam, że warto sięgnąć po ten tytuł.