Duchy rzeki Pregel

Krzysztof Beśka po raz kolejny udowadnia, że kryminał retro to gatunek, w którym czuje się znakomicie. „Duchy rzeki Pregel” to niezwykle klimatyczna opowieść, która przenosi nas do XIX-wiecznego Królewca, pozwalając zanurzyć się w mrocznej i tajemniczej atmosferze tamtych czasów. Powieść otwiera makabryczne odkrycie – grupa studentów znajduje ciało kobiety unoszące się w wodach Zamkowego Stawu. Sprawą zajmują się zarówno miejscowa policja, jak i prywatny detektyw Stanisław Berg, którego cięty język i bystry umysł od razu przykuwają uwagę. Na pierwszy rzut oka wszystko wskazuje na samobójstwo, ale wraz z rozwojem śledztwa sytuacja się komplikuje, a czytelnik stopniowo odkrywa skrywane od lat tajemnice mieszkańców miasta. To kolejna część serii, w której Beśka znów zachwyca dbałością o historyczne realia. Wcześniejsze tomy skupiały się na przemysłowej Łodzi i okolicznych wsiach, natomiast od czwartej części akcja przenosi się do portowego Królewca. Życie tętni tu na brukowanych ulicach, w gwarnych karczmach i zatłoczonych szpitalach. Opisy miasta są tak sugestywne, że niemal czuć zapach cygar i piwa unoszący się w szynku „Pod Tłustym Wieprzkiem”. Autor wplata w tekst archaizmy i niemieckojęzyczne zwroty, co dodaje klimatu, choć wymaga od czytelnika nieco większego skupienia. Dla mnie to ogromny plus – im bardziej autentyczna atmosfera, tym lepiej! Pod względem fabularnym powieść oferuje interesującą i złożoną zagadkę kryminalną, która stopniowo odkrywa kolejne warstwy tajemnicy. Akcja toczy się wartko, a kolejne tropy prowadzone są logicznie, choć nie brakuje mylnych śladów i nagłych zwrotów akcji, co czyni śledztwo jeszcze bardziej intrygującym. Zakończenie może jednak budzić pewne zastrzeżenia – motywy sprawcy mogą wydać się nieco naciągane, a miłośnicy klasycznych kryminałów, którzy lubią samodzielnie analizować poszlaki, mogą poczuć lekkie rozczarowanie, gdyż rozwiązanie trudno przewidzieć aż do ostatnich stron. Mimo to „Duchy rzeki Pregel” to dla mnie niezwykle satysfakcjonująca lektura. Beśka mistrzowsko łączy elementy kryminału, powieści historycznej i obyczajowej, wplatając w fabułę szczegółowe informacje na temat funkcjonowania policji w zaborze pruskim, prasy, środowiska akademickiego czy ówczesnej medycyny. Bohaterowie są wyraziści i różnorodni – od zdeterminowanego i charyzmatycznego Berga, przez rzetelnego Polizeirata Ludwiga Schatzkiego, po barwnych drugoplanowych uczestników intrygi. Akcja trzyma w napięciu od pierwszych stron do samego końca. Świetnie bawiłam się podczas lektury, śmiejąc się, niedowierzając i z zapartym tchem śledząc kolejne zwroty akcji. Już nie mogę doczekać się dalszych przygód Stacha, który z każdym tomem staje się dla mnie coraz bardziej fascynującą postacią :D