Duchowni o duchownych

„A we mnie samym wilki dwa Oblicze dobra oblicze zła Walczą ze sobą nieustannie Wygrywa ten którego karmię” (Wilki dwa – Luxtorpeda) Zbiór wywiadów, przeprowadzonych przez autora z osobami, w ten czy inny sposób związanych z klerem. Nie widzę tu sensu podkreślania podziału na „byłych” i „obecnych” duchownych, gdyż są to rozmowy nawet nie tyle o Kościele, jako wspólnocie wszystkich członków, tylko o Kościele, jako zbiorze duchownych. Temat ostatnio chwytliwy, popularny. Rodzący niezdrowe wręcz emocje, które na ogół są raczej konsekwentnie podsycane. W tej książce akurat sensacji brakuje. Zaczynając czytanie, myślałem że w 100% spełni moje oczekiwania. Nie spełniła w ogóle, ale spełniła w 120%. Panu Nowakowi i jego współrozmówcom udało się ominąć niebezpieczeństwa i pokusy. Akcenty w książce wcale nie są rozstawione nad negatywnymi aspektami. Dominuje ton rozwagi i dojrzałej dyskusji. Odbiorcą jest raczej czytelnik, którego nazwałbym wątpiącym i szukającym, pokusiłbym się nawet o określenie myślący. „Duchowni o duchownych” jawi się takim światełkiem w końcu tunelu i szansą na wytonowanie emocji i szukania dialogu. Na przekór pieniaczom 😊 Ale cicho,sza!, dorzućmy karmy właściwemu wilkowi.