Droga do Nidaros

W rozpoczynającej siedmiotomowy cykl "Oko Jelenia" "Drodze do Nidaros", Andrzej Pilipiuk zaskoczył mnie całkiem odmiennym sposobem konstruowania fabuły. Przyznać trzeba pomysł to arcyciekawy, koniec życia na Ziemi staje się początkiem, możliwością powrotu do przeszłości w tym wypadku XVI wieku. A wszystko za sprawą pozagalaktycznej cywilizacji, w osobie Skrata który w zamian za obietnicę służby, przeniósł w mroczne początki nowożytności protagonistę Marka Oberecha. Podstawowym minusem powieści są liczne ohydne i przerażające opisy odhumanizowania, "postaci", które największą przyjemność czerpią z zadawania bólu bezbronnym. W taki sposób autor widzi wojny religijne w północnej Europie, szczególnie w Norwegii. Akcja toczy się w miarę szybko, lecz czasem zatrzymuje przez monologi wewnętrzne bohaterów. Bogate jest słownictwo tu użyte, szczególnie jeśli chodzi o przedmioty i technikę dzięki której owe wytwarzano. Dialogi pasują do postaci uzupełniając je, może i nie ma w nich humoru ale są atutem. Książka do około setnej strony wydawała się bardzo obiecująca, z czasem coraz bardziej rozczarowywała. Tej oryginalnej powieści stawiam 7/10. Polecam miłośnikom historii.