Dotyk Crossa

Uff, pierwsze spotkanie z piórem Sylvii Day zaliczone. "Dotyk Crossa" okazał się odrealnionym, chaotycznym tworem. Nie można nazwać go powieścią, gdyż amerykańskiej autorce zdecydowanie brakło warsztatu pisarskiego. Wątkiem głównym są seksualne relacje pomiędzy Evą, nowo przyjętą sekretarką w firmie reklamowej a Gideonem, samcem alfa oraz właścicielem drapacza chmur, w którym pracuje Eva. On mimo że należy określić go jako obleśnego chama, kreowany jest na najbardziej ponętnego faceta na świecie. Swoboda z jaką autorka pisze o intymnych sprawach jest powalająca i często prowadzi do wybuchów śmiechu. Nie trudno domyślić się że, lektura jakkolwiek dziwnie brzmi to słowo, wpierw nudziła a z czasem zaczęła męczyć. Walory artystyczne erotyku są bardzo wątpliwe, nie tylko przez liczne wulgaryzmy, brakło ciekawego, ujmującego operowania piórem. Bohaterowie i ich nielogiczne wybory to irytująca fikcja, podobnie jak fabuła, obracająca się wokół jednego tematu. Raczej odradzam. Stawiam 6/10.