Doskonała próżnia

Rok 2021 rokiem Stanisława Lema. Książka 15 z 20. Jedna z nielicznych książek Lema, która do mnie nie przemówiła. Pomimo wielkiej estymy dla pisarza tym razem czuję się trochę zawiedziony. Po prostu książka mi nie podeszła albo jeszcze do niej nie „dorosłem” intelektualnie. Kilka tekstów jest świetnych, kilka dobrych, ale i kilka takich sobie, wręcz słabych. Plusy: - oryginalny pomysł, zbiór recenzji fikcyjnych książek, które nie zostały napisane; - wiele ciekawych przemyśleń pod przykrywką recenzji; - po raz kolejny Lem udowadnia, że jego wyobraźnia nie zna granic; - kilka parodii powieści romantycznych i obyczajowych; - zaintrygowała mnie nowa wersja wygnania z raju; - rozbawiła recenzja o świecie gdzie sex jest tylko obowiązkiem, który wszyscy starają się unikać; - dużo typowego dla Lema szyderstwa i spora dawka humoru. Minusy: - pomimo dużego skupienia, niektórych przekazów nie byłem w stanie „przetrawić”; - szukanie absurdów, tam gdzie ich nie ma, typu brak „L” w słowie Gigamesh ma związek z Lucyferem. Ogółem książka dobra.