Dorwać gangstera

Pod kątem efektów – Audioteka, jak zawsze, jest na poziomie. Jakość słuchowiska, mimo wypełnienia standardami akustycznymi, sprawia, że chce się słuchać. Już za to gwiazdki powinny się sypać kaskadą. Ale to dla Audioteki. „Dorwać Gangstera” Artura Górskiego jest opowiadaniem takim sobie. Nawet świetnie pasujący głosem Janusz Chabior, ratujący brzmieniem, nie da rady uratować treści. Bajka, z płatnym mordercą Timą w roli głównej, nie broni się na żadnym poziomie a jej logika wymyka się jakimkolwiek standardom logiki akademickiej. W zasadzie polubiłem Chabiora, a nie Timę i chyba to o wszystkim mówi… Treść sprawia wrażenie niedokończenia, ale nie ze względu na bogactwo fabularne tylko ubóstwo wątku i jego nagłe urwanie. Jakby ktoś brał na rowerze niewielki podjazd i nagle, z niewiadomych przyczyn, padła mu kondycja. Dodam jeszcze, żem siadł, padł i oniemiał. Po raz pierwszy spotkałem się z przetłumaczeniem z rosyjskiego wyrazu „brigada” (określenie na zorganizowane grupy przestępcze o charakterze zbrojnym na terenach byłego ZSRR) jako „zespół”; mimo bycia synonimami znaczeniowo stawiam te wyrazy na dwóch skrajnych biegunach. Dobrze się słucha w ramach podróży czterokołowym canoe miejskimi rzekami z ich zatorami, natomiast całkowicie mi już uleciało o czym to było. Zostałem tylko z tym nieszczęsnym „zespołem”.